𝚬𝚶𝚸𝚻𝚨𝚺𝚳𝚶𝚺 𝚻𝚮𝚺 𝟖𝟓𝛈ς 𝚬𝚷𝚬𝚻𝚬𝚰𝚶𝚼 𝚻𝚶𝚼 𝚶𝚲𝚶𝚱𝚨𝚼𝚻𝛀𝚳𝚨𝚻𝚶𝚺 𝚻𝚮𝚺 𝚱𝚨𝚴𝚻𝚨𝚴𝚶𝚼
Με ιδιαίτερη συγκίνηση και βαθύ σεβασμό πραγματοποιήθηκε την Τετάρτη 03 Ιουνίου 2026 και ώρα 11:00 στην Κάντανο η Εκδήλωση Μνήμης της 85ης Επετείου του Ολοκαυτώματος της Καντάνου, ενός από τα πλέον τραγικά ιστορικά γεγονότα της γερμανικής κατοχής στην Κρήτη.
Η εκδήλωση αποτέλεσε φόρο τιμής στους Σελινιώτες πεσόντες συμπατριώτες μας, που θυσιάστηκαν για την ελευθερία και την αξιοπρέπεια του τόπου καθώς και μία ευκαιρία για την διατήρηση της Ιστορικής Μνήμης για τις νεότερες γενιές, θέμα που αναφέρθηκε διεξοδικά στην ομιλία του για τα γεγονότα της εποχής ο κ. Δημήτριος Χριστόπουλος, Καθηγητής Πολιτειολογίας στο Πάντειο Πανεπιστήμιο.
Στην εκδήλωση παρευρέθηκε εκ μέρους της Βουλής των Ελλήνων ο Βουλευτής Χανίων Αλέξανδρος Μαρκογιαννάκης, ο Αντιπεριφερειάρχης Χανίων Νικόλαος Καλογερής, ο Δήμαρχος Καντάνου-Σελίνου, εκπρόσωποι της Πολιτείας, εκπρόσωποι των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας, εκπρόσωποι κομμάτων, ο Πρόεδρος και Μέλη του Δημοτικού Συμβουλίου του Δήμου Καντάνου – Σελίνου, Αντιδήμαρχοι,
η Γενική Γραμματέας του Δήμου, Πρόεδροι και μέλη Δημοτικών Κοινοτήτων, εκπρόσωποι φορέων και συλλόγων, εκπρόσωποι εκπαιδευτικών και μαθητών των σχολείων της Καντάνου καθώς και πλήθος πολιτών.
Την εκδήλωση τίμησαν επίσης με την παρουσία τους ο Όμιλος Βρακοφόρων Κρήτης και μέλη του Συλλόγου Αναβίωσης και Διάσωσης της Πολιτιστικής Κληρονομιάς της επαρχίας Κσσάμου.
Το πρόγραμμα περιλάμβανε επίσημη δοξολογία στον Ιερό Ναό Αναλήψεως του Σωτήρος στην Κάντανο, από τον Πρωτοσύγκελο της Ιεράς Μητρόπολης Κισάμου και Σελίνου, Πανοσιολ. Αρχιμανδρίτη Αγαθάγγελο Κουμαρτζάκη, τον Αρχιερατικό Επίτροπο Σελίνου π. Παναγιώτη Ανδρουλάκη και τον π. Γρηγόριο, εφημέριο του Ιερού Ναού Αναλήψεως του Σωτήρος.
Ακολούθησε η επιμνημόσυνη δέηση στο Μνημείο Πεσόντων, το προσκλητήριο πεσόντων, η κατάθεση στεφάνων, η τήρηση ενός λεπτού σιγής και η ανάκρουση του Εθνικού Ύμνου.
Χαιρετισμούς απεύθυναν ο Αντιπεριφερειάρχης Χανίων Νικόλαος Καλογερής και ο Δήμαρχος Καντάνου – Σελίνου, Αντώνιος Κων. Περράκης.
Στεφάνια κατέθεσαν:
Ο Δήμαρχος Καντάνου – Σελίνου Αντώνιος Κων. Περράκης μαζί με τον Δήμαρχο Αμαρίου Παντελή Μουρτζανό
Εκ μέρους της Βουλής των Ελλήνων, ο Βουλευτής Χανίων Αλέξανδρος Μαρκογιαννάκης
Ο Αντιπεριφερειάρχης Χανίων Νικόλαος Καλογερής
Εκ μέρους της Υφυπουργού Μετανάστευσης και Ασύλου, Σέβης Βολουδάκη, ο Διευθυντής του πολιτικού γραφείου, Αναστάσιος Λουφαρδάκης
Εκ μέρους της Βουλευτού Χανίων Ντόρας Μπακογιάννη, Νικόλαος Δρακάκης
Εκ μέρους των Ενόπλων Δυνάμεων ο Συνταγματάρχης Πεζικού της 5ης Αερομεταφερόμενης Ταξιαρχίας, Εμμανουήλ Δαγαράκης
Εκ μέρους της Αστυνομικής Διεύθυνσης Χανίων ο Διοικητής του Αστυνομικού Τμήματος Καντάνου – Σελίνου, Κωνσταντίνος Ανδρεόπουλος
Εκ μέρους της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας ο Προϊστάμενος του πυροσβεστικού κλιμακίου Καντάνου, Υποπυραγός Ευτύχιος Βαρδουλάκης
Η Επιτετραμμένη της Πρεσβείας της Γερμανίας στην Αθήνα, Charlotte Schwarzer
Εκ μέρους του Δήμου Πλατανιά, ο Αντιδήμαρχος Γεώργιος Καλαϊτζάκης
Εκ μέρους του Δήμου Κισσάμου, ο Αντιδήμαρχος Βασίλειος Γλαμπεδάκης
Εκ μέρους του ΠΑΣΟΚ- Κίνημα Αλλαγής, ο γραμματέας της τοπικής οργάνωσης Καντάνου -Σελίνου, Ιωάννης Χαριτάκης
Εκ μέρους της Τομεακής Επιτροπής ΚΚΕ Χανίων, ο Περιφερειακός Σύμβουλος Κρήτης, Αλέκος Μαρινάκης
Εκ μέρους του Κόμματος « Δημοκράτες – Προοδευτικό Κέντρο» η συντονίστρια της δημοτικής οργάνωσης Χανίων, Άννα Δραμπουκάκη
Εκ μέρους της Ένωσης Αγωνιστών Εθνικής Αντίστασης Χανίων, Γεώργιος Γεωργιλάκης
Εκ μέρους του Συλλόγου Επιστημόνων Σελίνου, ο Πρόεδρος, Λουκάς Μπασιάς
Εκ μέρους του Δικτύου Μαρτυρικών Πόλεων και Χωριών της Ελλάδας και για τη Μαρτυρική Μαλάθυρο, Σπυρίδων Δαράκης
Εκ μέρους του Πολιτιστικού συλλόγου Καντάνου, ο Πρόεδρος Παναγιώτης Σταυρουλάκης
Εκ μέρους του Συλλόγου Γυναικών Καντάνου, Μαρία Πουλάδη
Εκ μέρους του Πολιτιστικού συλλόγου Φλωρίων, Θεόδωρος Περράκης
Εκ μέρους του Πολιτιστικού Παραδοσιακού Συλλόγου Σελίνου, ο Πρόεδρος Νικόλαος Αποστολάκης
Εκ μέρους του Πολιτιστικού συλλόγου Καμπανιωτών – Μαραλιωτών Ν. Χανίων, ο Πρόεδρος, Πολύκαρπος Μπουλταδάκης
Εκ μέρους του Πολιτιστικού συλλόγου Κουστογέρακου, ο Πρόεδρος, Ιωάννης Αναστασάκης
Εκ μέρους του Πολυπολιτισμικού συλλόγου Γυναικών Σελίνου, η Πρόεδρος Έλενα Περράκη
Εκ μέρους του Ομίλου Βρακοφόρων Κρήτης, ο Γενικός Γραμματέας Νικόλαος Δερεδάκης
Το Δημοτικό Σχολείο Καντάνου
Το Γυμνάσιο & ΕΠΑΛ Καντάνου
Μετά τις ομιλίες, ακολούθησαν κρητικοί χοροί από τα παιδιά του Πολιτιστικού Παραδοσιακού Συλλόγου Σελίνου – Τμήματος Καντάνου, παρουσία του επικεφαλής τους, Λευτέρη Βιδαλάκη, με τη συνοδεία των μουσικών Γιώργου Μυλωνάκη – βιολί, Στέφανου Πατεράκη – λαούτο και Γρηγόρη Ατσαλάκη – κιθάρα
Ο Σύλλογος Γυναικών Καντάνου «ΤΑΒΙΘΑ» προσέφερε κέρασμα στους παρευρισκόμενους.
Ο Δήμαρχος Αντώνιος Κων. Περράκης εκφράζει τις θερμές του ευχαριστίες προς όλους όσους παρευρέθηκαν και τίμησαν με την παρουσία τους την 85η Επέτειο του Ολοκαυτώματος της Καντάνου.
Η συμμετοχή αποτελεί έμπρακτη απόδειξη ότι η μνήμη παραμένει ζωντανή και ότι η θυσία των προγόνων μας αποτελεί φάρο και παρακαταθήκη για το μέλλον.
ΟΜΙΛΙΑ ΔΗΜΑΡΧΟΥ ΚΑΝΤΑΝΟΥ – ΣΕΛΙΝΟΥ
Ο κάθε άνθρωπος μεγαλώνει με τις παρακαταθήκες των προγόνων του.
Οι ιστορικές παραδόσεις, τα σύμβολα, τα ιδανικά, η θρησκεία , η συλλογική μνήμη και οι πεποιθήσεις πλάθουν τους λαούς και δημιουργούν τους χαρακτήρες των ανθρώπων.
Η πίστη στις ηθικές αρχές και αξίες, η αξιοπρέπεια, το ανυπότακτο πνεύμα και η αγάπη για την ελευθερία στάθηκαν θεμελιωτές της ψυχικής δύναμης, του σθένους και του πατριωτισμού, μπολιάζοντας συνειδητά την αντιστασιακή συμπεριφορά των συγχωριανών μας, των Κρητικών και των Ελλήνων — εκτός δωσίλογων και προδοτών— απέναντι στην πιο καλοστημένη δολοφονική μηχανή του ναζιστικού μορφώματος.
Αυτή την ηρωική, αυθόρμητη και παλλαϊκή αντίσταση, (πρωτοφανή για όλη την Ευρώπη) καθώς και τα τραγικά αντίποινα που προκάλεσε (τρεις επιγραφές άφησαν οι Ναζί στην Κάντανο, μοναδικά ιστορικά μνημεία σε όλη την Ευρώπη, καθώς οπουδήποτε κι αν κατέστρεψαν δεν άφησαν γραπτή την απόδειξη του εγκλήματός τους), μνημονεύουμε και ενθυμούμαστε στο σημείο αυτό.»
«Η σημερινή, 85η επέτειος του Ολοκαυτώματος της Καντάνου, όπως και κάθε επέτειος που τιμάται στα εκατοντάδες μαρτυρικά χωριά της πατρίδας μας, μας θυμίζει τις φρικαλεότητες της γερμανικής κατοχής, κατατάσσοντας τους τόπους αυτούς στα αιώνια σύμβολα αντίστασης και θυσίας.
Η ανάμνηση αυτών των γεγονότων δεν μπορεί να εξαντλείται στην απλή ανιστόρηση των πολεμικών και μόνο συγκρούσεων· οφείλει να στέκεται ως διαχρονικό σύμβολο κατά του πολέμου της βίας και του ρατσισμού νοηματοδοτώντας τις αξίες της δημοκρατίας, της ελευθερίας, της ειρήνης και της ενότητας του λαού μας.
Η μνήμη των θυμάτων παραμένει άσβεστη, όχι μόνο ως φόρος τιμής στους αγωνιστές του παρελθόντος, αλλά και ως ζωντανή γέφυρα που μεταφέρει από γενιά σε γενιά τη συλλογική μνήμη και την ιστορική αλήθεια.»
Ογδόντα πέντε, λοιπόν, χρόνια από τη Μάχη της Κρήτης, τις εκτελέσεις στο Κοντομαρί και το Ολοκαύτωμα της Καντάνου αλλά και ογδόντα χρόνια από το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, η συλλογική μνήμη μοιάζει δυστυχώς να δίνει τη θέση της στη συλλογική αμνησία.
Η ιστορία, η μνήμη, οι επετειακές εκδηλώσεις, οι πανηγυρικοί και οι εγκωμιαστικοί λόγοι κινδυνεύουν εύκολα να μείνουν κενά περιεχομένου, γεμίζοντας τα κενά του σύγχρονου lifestyle.
Σήμερα, το 2026, η “πολιτισμένη” παγκόσμια σκηνή τζογάρει στη ρουλέτα του κέρδους την ίδια την αξία της ανθρώπινης ζωής, αποτιμώντας την με βάση τα βαρέλια του πετρελαίου, τους αγωγούς του φυσικού αερίου και τα έξυπνα εξοπλιστικά προγράμματα.
Οι διεθνείς οργανισμοί, που ιδρύθηκαν μετά το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου με σκοπό να διασφαλίσουν την παγκόσμια ειρήνη, σήμερα λειτουργούν ως απλοί παρατηρητές. Εμφανίζονται ανίκανοι — ή μάλλον απρόθυμοι — να σταματήσουν το αιματοκύλισμα που μαίνεται σε 65 τουλάχιστον ενεργά μέτωπα ανά τον κόσμο, την ώρα που στο θέατρο της διπλωματίας το πιο σύντομο ανέκδοτο τείνει να γίνει το ίδιο το “Διεθνές Δίκαιο”.
Η χρήση μιας τυποποιημένης ξύλινης γλώσσας και η πολιτική των δύο μέτρων και δύο σταθμών διαβρώνει τα θεμέλια του διεθνούς δικαίου από το δίκαιο του ισχυρού, λειτουργώντας προσχηματικά, προκειμένου να νομιμοποιηθούν τετελεσμένα γεγονότα και επεμβάσεις που έχουν ήδη αποφασιστεί με βάση τον ωμό, νέο αποικιακό επεκτατισμό των ισχυρών του πλανήτη.»
«Η Κάντανος υπήρξε το πρώτο θύμα ολοκληρωτικού αφανισμού από τη ναζιστική θηριωδία στην Ευρώπη. Σήμερα, δυστυχώς, δεκάδες άλλες “Κάντανοι” ισοπεδώνονται σε κάθε γωνιά του πλανήτη.
Βλέπουμε απαγωγές προέδρων κρατών από ξένες δυνάμεις, βομβαρδισμούς αμάχων με έξυπνες βόμβες ,γενοκτονίες, εθνοκαθάρσεις, ξεριζωμοί και βίαιες μετακινήσεις πληθυσμών, που σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία υπερέβησαν τα 110 εκατομμύρια παγκοσμίως το 2025.
Την ίδια ώρα, η διεθνής κοινότητα απλώς “εκφράζει τη βαθιά της ανησυχία ( ησυχία ) , παρακολουθώντας με ιδιαίτερη προσοχή τις διεθνείς εξελίξεις”.
Η φρίκη του πολέμου εντάσσεται στην κανονικότητα του σαλονιού μας και η ανθρώπινη συμπόνια περιορίζεται σε επιφανειακές αντιδράσεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
Μέσα σε αυτό το τέλμα, η φτώχεια των φτωχών και ο πλούτος των πλουσίων πολλαπλασιάζονται —.
Πολεμικά “”ταμεία συνοχής”” λεηλατούν συνταξιοδοτικά ταμεία για την απρόσκοπτη και ολοένα μεγαλύτερη χρηματοδότηση της πολεμικής βιομηχανίας του θανάτου.
Από την άλλη μεριά οι λαοί καλούνται να εργάζονται όλο και πιο σκληρά, εγκλωβισμένοι στις Συμπληγάδες των τεχνητών οικονομικών κρίσεων, των γεωπολιτικών αναταράξεων και της ενεργειακής φτώχειας —των πιο ευφάνταστων, δηλαδή, μηχανισμών που επινοούνται για την απομείωση του εισοδήματός τους.»
Κι αν, κατά τύχη, σε όλα τα παραπάνω τεθεί κάποιο βασανιστικό ερώτημα ΄΄“γιατί να γίνονται όλα αυτά ?””” και κάτι απειλήσει να ταράξει τη μακαριότητά μας, τα εντεταλμένα προπαγανδιστικά χαλκεία σπεύδουν να προσφέρουν καθησυχαστικές και αποχαυνωτικές απαντήσεις.
Οι ίδιες οι πολιτικές ελίτ, πλήρως αποκομμένες από την κοινωνία, αναρωτιούνται υποκριτικά στις συνόδους κορυφής, όπως αυτή του Νταβός στην Ελβετία , γιατί ο ρατσισμός, ο εθνικισμός και ο εκσυγχρονισμένος φασισμός σηκώνουν ξανά κεφάλι στην Ευρώπη.??
Μα, επειδή οι ίδιοι τους στρώνουν το χαλί! !!
Η ωμή πραγματικότητα των σύγχρονων συγκρούσεων και η συστηματική αποτυχία των διεθνών θεσμών να επιβάλουν το δίκαιο, η διεύρυνση των οικονομικών και κοινωνικών ανισοτήτων επιβεβαιώνουν την ύπαρξη μιας βαθιάς ηθικής και πολιτικής κρίσης.
Μιας κρίσης που χωρίς ανθρωποκεντρική προσέγγιση , θα ανοίξει διάπλατα τον δρόμο για τον εκ φασισμό του — κατά τα άλλα — τεχνολογικά υπέρ ανεπτυγμένου πολιτισμού μας.
Η έπαρση και η αλαζονεία των σημερινών ηγετών δεν τους επιτρέπει να διδαχθούν από τα σφάλματα της ιστορίας. Έτσι, η στερνή μας γνώση αποδεικνύεται δυστυχώς πιο ασθενική από την πρώτη.!!
Ακόμα και σήμερα χώρες που έζησαν φρικτές μέρες κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, σαν άλλοι Σίσυφοι, με τις πράξεις τους ξαναρίχνουν στον γκρεμό τον βράχο του πολιτισμού και της ανθρώπινης αξιοπρέπειας.»
Κυρίες και κύριοι…Πριν από δυόμισι χιλιάδες χρόνια, ο κορυφαίος ιστορικός της αρχαιότητας, ο Θουκυδίδης, έγραψε :
“οὕτως ἀταλαίπωρος τοῖς πολλοῖς ἡ ζήτησις τῆς ἀληθείας, καὶ ἐπὶ τὰ ἑτοῖμα μᾶλλον τρέποντα”.
Ο Θουκυδίδης διατυπώνει τη θέση πως οι άνθρωποι επιδεικνύουν μία απροθυμία στην αναζήτηση της ιστορικής αλήθειας και γι’ αυτό τρέπονται προς ό,τι βρίσκουν έτοιμο.
Αυτή η διαπίστωση ακόμα και σήμερα συνεχίζει να περιγράφει απόλυτα όλους όσους — είτε από φόβο, είτε από νωθρότητα, είτε από σκοπιμότητα — αποφεύγουν να κοιτάξουν την πραγματικότητα κατάματα. Αντίθετα, προτιμούν τα εύκολα αφηγήματα και τις εύπεπτες απαντήσεις που σερβίρουν καθημερινά οι γυαλόπετρες της μικρής μας οθόνης.
Εμείς όμως, σήμερα, εδώ στην Κάντανο, αρνούμαστε να τραπούμε “επί τα ετοίμα” της λήθης. Το χρέος μας απέναντι στους ήρωες προγόνους μας δεν εξαντλείται στα εύκολα λόγια. Μας επιβάλλει να αναζητούμε την αλήθεια, να κρατάμε τη μνήμη ζωντανή και να αντιστεκόμαστε στην ηθική και πολιτική οπισθοδρόμηση των καιρών μας.
Όπως ακριβώς η άρνηση της λήθης αποτελεί πράξη αντίστασης και η διεκδίκηση των γερμανικών αποζημιώσεων δεν είναι ζήτημα εκδίκησης ή απλής οικονομικής συναλλαγής· είναι η έμπρακτη εφαρμογή του διεθνούς δικαίου και η μοναδική απάντηση στην «ηθική οπισθοδρόμηση» που επιτρέπει στα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας να παραμένουν χωρίς δικαίωση.
Μόνο έτσι η θυσία της Καντάνου θα παραμείνει αιώνιος φάρος ελευθερίας, δικαιοσύνης και ανθρώπινης αξιοπρέπεια.
Σας ευχαριστώ.»
