Με έκπληξη, τις τελευταίες μέρες, παρακολουθήσαμε ευρεία διασπορά ισχυρισμών, σύμφωνα με τους οποίους συνάδελφοι-ξενοδόχοι, προσφέρθηκαν να φιλοξενήσουν, στην καρδιά του τουριστικού μετώπου, μέσα στον αστικό ιστό της πόλης και συγκεκριμένα στον πολυσύχναστο οικισμό του Πλατανιά, “πρόσφυγες – μετανάστες” σε ξενοδοχεία ιδιοκτησίας τους.
Μια τέτοια προοπτική, αντίθετη με κάθε όρο λογικής και κοινωνικής συναίνεσης, εκτός από οδυνηρές συνέπειες στον δοκιμαζόμενο Τουρισμό, θα προκαλούσε κοινωνική αναστάτωση, απρόβλεπτο κύμα αντίδρασης και πλήρη κατάρρευση του, ήδη κλονιζόμενου από την πανδημία, Συστήματος Υγείας.
Διερευνώντας το ζήτημα, καταλάβαμε ότι αφορμή υπήρξε άγονη αίτηση επιχειρηματία, που είχε κατατεθεί προ 6μήνου για ένα υπό αίρεση πρόγραμμα της Κυβέρνησης, δηλαδή ένα πρόγραμμα χωρίς δεδομένη έγκριση. Αυτό μαζί με την καταστροφική πρόταση στέγασης μεταναστών στο στρατόπεδο των Αρμένων, ύστερα από ομόθυμες, συντονισμένες και επίμονες παρεμβάσεις του Υφυπουργού, των βουλευτών, της Αντιπεριφέρειας, των Δημάρχων του Νομού, όλων των πολιτικών και διοικητικών εκπροσώπων 1ης και 2ης βαθμίδας και των φορέων του νησιού, ευτυχώς απετράπη!
Ο σχεδιασμός φιλοξενίας μεταναστών, προς το παρόν τουλάχιστον, επικεντρώνεται σε 28 κέντρα υποδοχής στα νησιά του ανατολικού Αιγαίου, στις Σέρρες και την Αττική.
Για εμάς καθώς και για την ανοικτή και φιλόξενη κοινωνία του Ρεθύμνου, μόνη αποδεκτή προοπτική είναι η μεμονωμένη φιλοξενία προσφύγων, σε διάσπαρτα χωριά και σπίτια, όπως αυτή προβλέπεται στο πρόγραμμα “Εστία” της Περιφέρειας Κρήτης και συναποφασίστηκε από όλους τους πολιτικούς, διοικητικούς, οικονομικούς και κοινωνικούς φορείς του νησιού! Προοπτική που μπορεί να τεθεί προς συζήτηση, αποκλειστικά και μόνο μετά το πέρας της πρωτόγνωρης υγειονομικής κρίσης του covid19, που μαστίζει τον τόπο και τη χώρα.
Αρνούμαστε κάθε ιδέα φιλοξενίας προσφύγων σε συμπαγείς δομές, σε ξενοδοχεία ή κτήρια κοντά, πολλώ δε μάλλον μέσα σε κατοικημένες περιοχές.
Αρνούμαστε τη διατάραξη της κοινωνικής γαλήνης και την καταδίκη του τόπου μας σε βαθύτερο οικονομικό μαρασμό και οριστική καταστροφή.
Κάθε περαιτέρω διαιώνιση της συζήτησης και αναζωπύρωση του ζητήματος εγκατάστασης μεταναστών στο Ρέθυμνο, μόνο κακό κάνει.
