Ιδιαίτερα οι εργαζόμενοι στον ΒΟΑΚ, στο εργοτάξιο του νέου αεροδρομίου και σε κρίσιμες ενεργειακές υποδομές έχουν κάθε λόγο να αναπτύξουν αντίστοιχη δράση εδώ και τώρα αφού τέτοιου είδους υποδομές μπαίνουν στο στόχαστρο!
Την ίδια ώρα που γίνεται όλο και πιο φανερό ότι ζούμε σε ένα πλανήτη που φλέγεται και ακονίζονται τα μαχαίρια απ’ άκρη σ άκρη για να σύρουν τους λαούς στον όλεθρο του πολέμου, μία πρωτοβουλία που πλέον παίρνει παγκόσμιες διαστάσεις δίνει ελπίδα…
Στις 30 Οκτώβρη λιμενεργάτες σε πάνω από 100 λιμάνια σε τέσσερις Ηπείρους, από την Ελλάδα (Πειραιάς, Αλεξανδρούπολη, Καβάλα, Θεσσαλονίκη, Ηγουμενίτσα, Πάτρα, Ελευσίνα, Λαύριο – Ραφήνα, Ηράκλειο, Βόλος), την Τουρκία, την Κύπρο, την Ιταλία, την Γερμανία, την Γαλλία και το
Μαρόκο, μέχρι τις ΗΠΑ, το Μεξικό και την Ινδία απεργούν ενάντια στον πόλεμο, για να μην μεταφέρουν εξοπλισμούς για να σφάζονται οι λαοί μπλοκάροντας πολεμικό υλικό που εκτιμάται σε 2 δισεκατομμύρια ευρώ. Πραγματοποιούν τη μεγαλύτερη διεθνή ημέρα δράσης και απεργιακής
κινητοποίησης των τελευταίων ετών. Στέλνουν το μήνυμα ότι “Οι λιμενεργάτες δεν δουλεύουν για τον πόλεμο”. “Λιμάνια των λαών και της ειρήνης – όχι βάσεις των ιμπεριαλιστών”! Ήδη και άλλοι κλάδοι που εμπλέκονται στην «πολεμική οικονομία» όπως σιδηρόδρομοι, μέταλλο, ενέργεια, τηλεπικοινωνίες, ναυτεργάτες, εργαζόμενοι στις κατασκευές μπαίνουν στην μάχη της απεργίας στο πλευρό των λιμενεργατών.
Την ίδια ώρα το πλήρωμα του Ω/Κ «ΑΙΓΑΙΟ» αρνήθηκε να μπει σε κίνδυνο για τα συμφέροντα των ενεργειακών ομίλων συμμετέχοντας στην έρευνα για την πόντιση του καλωδίου Κρήτης – Κύπρου – Ισραήλ. Στεκόμαστε στο πλευρό όλων των εργαζομένων που κρατάνε αντίστοιχα τίμια και καθαρή στάση προς τους λαούς!
Θησαυρός ο πόλεμος για τους μονοπωλιακούς ομίλους
Σε θανάσιμο κίνδυνο οι εργαζόμενοι
Τον πόλεμο δεν τον φοβούνται όλοι. Κάποιοι «τρίβουν τα χέρια τους». Ήδη είναι γνωστό ότι θησαυρίζουν εφοπλιστές, ενεργειακοί όμιλοι, κολοσσοί του κλάδου των τροφίμων και την ίδια ώρα εμείς πληρώνουμε πανάκριβα την διατροφή μας, το ρεύμα και τα καύσιμα.
Στον κλάδο μας οι μεγάλοι κατασκευαστικοί όμιλοι παίζουν τα «ρέστα» τους στα πολεμικά μέτωπα προσδοκώντας κέρδη από τον όλεθρο. ΤΕΡΝΑ και ΑΚΤΟΡ (ανακοινώνοντας παράλληλα το ένα ρεκόρ κερδοφορίας μετά τ ΄άλλο από το δικό μας ξεζούμισμα) έχουν πάρει κομμάτι από την λεία στην
Ουκρανία και ετοιμάζονται για την Γάζα, ενώ κάνουν μπίζνες και με την μεταφορά αμερικάνικου LNG προς την ανατολική και κεντρική Ευρώπη, με τις πρόσφατες αποκαλύψεις για τον ρόλο που έπαιξε η πρώην πρέσβειρα των ΗΠΑ ως dealer του ΑΚΤΟΡ να μην αφήνει κανένα περιθώριο αμφισβήτησης για τα σχέση: ομίλων-κυβερνήσεων-«συμμάχων» και πολεμικών μετώπων. Ταυτόχρονα ΤΕΡΝΑ, ΑΚΤΟΡ, ΜΕΤΛΕΝ κάνουν άμεση στροφή στην πολεμική
βιομηχανία, με την ΤΕΡΝΑ να κάνει συμφωνία για παραγωγή τεθωρακισμένων με την Rheinmetall, την ΜΕΤΛΕΝ να υλοποιεί επένδυση μαμούθ καθετοποιημένης «αμυντικής» βιομηχανίας στον Βόλο, και τον ΑΚΤΟΡ να αναλαμβάνει «έργα στρατιωτικής κινητικότητας». Όλοι μαζί διεκδικούν κομμάτι από την πίτα των 190δις της ΕΕ για την «αμυντική βιομηχανία».
Την ίδια ώρα δεν είναι τυχαίο ότι ο συνδυασμός των υποδομών: νέο αεροδρόμιο-ΒΟΑΚ-λιμάνι Ηρακλείου προωθείτε από την Ινδία ως το πρώτο πάτημα στην Ευρώπη του «Ινδικού δρόμου» γνωστού ως ΙΜΕC έναντι του ανταγωνιστικού «Κινέζικου δρόμου» που καταλήγει στον Πειραιά, κάτι που αποκαλύπτει το μέγεθος του οικονομικού πολέμου μεταξύ γιγάντων στην περιοχή μας σχετικά με τις υποδομές και τους δρόμους μεταφοράς εμπορευμάτων και ενέργειας.
Το γεγονός ότι το Ιράν έκανε «σουρωτήρι» τον Ισραηλινό «Θόλο», διέλυσε πολλές αμερικανικές βάσεις στην Μέση Ανατολή, και δηλώνει ανοιχτά ότι βάζει στο στόχαστρο ενεργειακές και μεταφορικές υποδομές των συμμάχων των ΗΠΑ-Ισραήλ στην περιοχή κατονομάζοντας μάλιστα και τέτοιες υποδομές στην Ελλάδα υπογραμμίζει τον κίνδυνο που διατρέχουν οι εργαζόμενοι που δουλεύουν σε τέτοιου είδους υποδομές, τις λεγόμενες υποδομές διττής χρήσης (πολιτικής και στρατιωτικής).
Για όλους αυτούς τους λόγους οι εργαζόμενοι στα έργα του νέου αεροδρομίου και του ΒΟΑΚ κινδυνεύουν και μπαίνουν στο στόχαστρο στα πλαίσια της σίγουρης κλιμάκωσης που έχουμε μπροστά μας, αφού αποτελούν έργα «διττής» χρήσης. Ιδιαίτερα οι εργαζόμενοι στο νέο αεροδρόμιο βρίσκονται λίγα μέτρα από το στρατιωτικό αεροδρόμιο,
ενώ τόσο ο πύργος ελέγχου όσο και το νέο ραντάρ θα καλύπτει τόσο πολιτικές όσο και στρατιωτικές ανάγκες. Φαίνεται λοιπόν τόσο ποιος κερδίζει, αλλά και ποιος κινδυνεύει από την πολεμική κλιμάκωση. Γι’ αυτό απαιτούμε απεμπλοκή της χώρας από τους πολεμικούς σχεδιασμούς των ΗΠΑ, του ΝΑΤΟ και της ΕΕ και καμία χρήση λιμανιών και υποδομών για πολεμικές επιχειρήσεις.
Η πάλη των λαών θα δώσει την διέξοδο. Κάθε ένας από εμάς είναι μέρος της λύσης υπέρ της ειρήνης και της προόδου των λαών
Την ίδια ώρα οι λαοί της Ευρώπης από την Γαλλία μέχρι την Ιταλία και από το Βέλγιο μέχρι την Αλβανία ξεσηκώνονται ενάντια στον κοινό μας εχθρό, τα κέρδη των μεγάλων ομίλων. Στις 21 Οκτώβρη η σκυτάλη πέρασε στην Ελλάδα που βούλιαξε με τεράστια και με παλμό συλλαλητήρια μαθητών, φοιτητών, εκπαιδευτικών, υγειονομικών και συνταξιούχων.
Συνεχίζουμε στις 30 Οκτώβρη με δράση και πρωτοβουλίες με όλες τις μορφές πάλης παντού ενάντια στην πολεμική εμπλοκή της χώρας μας, σε μία μέρα που θα μείνει στην Ιστορία για το τί μπορούν να κάνουν οι λαοί του κόσμου οργανωμένοι.
Κλιμακώνουμε με την πανεργατική απεργία στις 25 Νοέμβρη, διεκδικώντας την συνολική αναβάθμιση της ζωής μας, για ανθρώπινα ωράρια, αξιοπρεπείς μισθούς, υγεία, παιδεία, ρεύμα, νερό, στέγη φθηνά και ποιοτικά, όχι στους πολέμους και στους εξοπλισμούς για τα κέρδη των λίγων.
Ή τα κέρδη τους ή οι ζωές μας
