Με αφορμή την παγκόσμια ημέρα της Γυναίκας, ο Μ. Συντυχάκης, βουλευτής του ΚΚΕ και μέλος της ΕΠ Κρήτης του ΚΚΕ, έκανε την παρακάτω δήλωση:
«Η 8η του Μάρτη είναι μέρα αγώνα. Είναι μέρα σύμβολο για τη συμμετοχή των γυναικών στην πάλη για ισότιμα δικαιώματα στην εργασία, στη μόρφωση, στην κοινωνική ζωή.
Η θυσία των εργατριών στα υφαντουργεία και τα ραφτάδικα της Νέας Υόρκης το 1857, για καλύτερες συνθήκες δουλειάς και εργασίας, βάζει τη σφραγίδα της στον ταξικό και αγωνιστικό, διεκδικητικό χαρακτήρα της επετείου.
Το μήνυμα της 8ης Μάρτη παραμένει ζωντανό και επίκαιρο, γιατί η ανισοτιμία και η καταπίεση ζουν και βασιλεύουν για τις γυναίκες του μόχθου.
Σήμερα, κάθε γυναίκα εργαζόμενη, άνεργη, συνταξιούχος, φοιτήτρια, νεότερη ή ηλικιωμένη, βιώνει τη βαρβαρότητα αυτού του συστήματος, έρχεται καθημερινά αντιμέτωπη με τα πολλαπλά πρόσωπα της βίας που αυτό αναπαράγει. Βία κυρίως εργοδοτική, αλλά και βία που έχει να κάνει με την ανεργία, τις ελαστικές σχέσεις εργασίας, τις σχέσεις μεταξύ των δύο φύλων που μετατρέπονται και αυτές σε εκμεταλλευτικές, τις οικογενειακές υποχρεώσεις, τον ελεύθερο χρόνο, κ.α.
Βέβαια, η πιο βάρβαρη μορφή βίας είναι αυτή της φρίκης του πολέμου που ζει ο λαός και οι γυναίκες της Παλαιστίνης, που αιματοκυλιέται για σχεδόν πέντε μήνες από το κράτος-δολοφόνο του Ισραήλ και τους συμμάχους του. Η θηριωδία που εκτυλίσσεται στην Παλαιστίνη δεν αφήνει περιθώρια για αυταπάτες για τους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς ΗΠΑ – ΕΕ και των συμμάχων τους, που διαχρονικά οπλίζουν και στηρίζουν τα ισραηλινά εγκλήματα κατά των Παλαιστινίων. Για το ποιοι ωφελούνται με το να διευρύνεται διαρκώς η στρατιωτική συνεργασία της χώρας μας με το κράτος-δολοφόνο του Ισραήλ, με την εμπλοκή της χώρας μας στον πόλεμο, με το να είναι οι ξένες στρατιωτικές βάσεις ορμητήρια πολέμου στηρίζοντας ενεργά τις στρατιωτικές επιχειρήσεις σε βάρος άλλων λαών, όπως στην Ουκρανία και στην Παλαιστίνη.
Η ιστορική σημασία της επετείου της 8ης Μάρτη, που ξεκίνησε από την εξέγερση των εργατριών της Νέας Υόρκης, δείχνει ότι οι κατακτήσεις των εργαζομένων κερδήθηκαν με σκληρούς αγώνες. Κι αυτό σημαίνει ότι και σήμερα πρέπει να δυναμώσει η πάλη για μόνιμη και σταθερή δουλειά, με ωράριο, με συλλογικές συμβάσεις, με αξιοπρεπείς μισθούς, για τις σύγχρονες ανάγκες της γυναίκας, της λαϊκής οικογένειας.
Η επέτειος της 8ης Μάρτη δείχνει τον δρόμο της οργανωμένης πάλης ενάντια στην πολιτική που διαιωνίζει τη γυναικεία ανισοτιμία και λογαριάζει τις ανθρώπινες ζωές ως «κόστος» για το κράτος, με κριτήριο το κέρδος των επιχειρηματικών ομίλων, που οδηγεί σε εγκλήματα όπως στο προδιαγεγραμμένο έγκλημα στα Τέμπη.
Σε αυτό το έδαφος, της συλλογικής διεκδίκησης, μπορεί η γυναίκα να βρει το θάρρος, την τόλμη, την αντοχή να διεκδικήσει τη ζωή που της αξίζει, να παλέψει για μια κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση, καταπίεση, πόλεμο.
Να παλέψει για να δρομολογηθούν οι ριζικές αλλαγές στην οικονομία και την κοινωνία, για την απαλλαγή από την ταξική εκμετάλλευση, για την κοινωνία της ισοτιμίας, που χωρά τα όνειρα και τις ανάγκες όλων µας, τον σοσιαλισμό – κομμουνισμό!»
