Σήμερα, Κυριακή της Σαμαρείτιδος 10 Μαΐου, η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά τη μνήμη του, Αποστόλου Σίμωνος του Ζηλωτή και των μαρτύρων Αλφειού, Κυπρίνου και Φιλαδέλφου, μαρτύρων Εράσμου και Ονησίμου και των συν αυτώ δεκατεσσάρων, του οσίου Ησυχίου του ομολογητού, οσίου Ισιδώρου του «μωρού» του εν Ταβέννη της Αιγύπτου ασκήσαντος, οσίων Πασσαρίωνος πρεσβυτέρου, Αγαπίου και Φιλήμονος εν Παλαιστίνη ασκησάντων, οσίου Κομγαλλίου του εξ Ιρλανδίας, Σίμωνος επισκόπου Βλαδιμίρ και Σουζδαλίας, οσίου Λαυρεντίου του εν τη μονή της Μεγίστης Λαύρας του Αγίου Ορους ασκήσαντος, μάρτυρος Ευσταθίου του εκ Κριμαίας.
Εορτολόγιο 10 Μαΐου: Σε ποιους να πείτε χρόνια πολλά σήμερα
Τα ονόματα που γιορτάζουν σήμερα σύμφωνα με το εορτολόγιο είναι:
Σίμων
Η Κυριακή της Σαμαρείτιδος
Η 5η Κυριακή μετά το Πάσχα εστιάζει στον διάλογο του Χριστού με τη μετέπειτα Αγ. Φωτεινή στο φρέαρ του Ιακώβ (Ιωάν. 4, 5 – 42) και αποτελεί ένα από τα βαθύτερα θεολογικά κεφάλαια για την αποκάλυψη του Θεού στον άνθρωπο. Η ευαγγελική περικοπή της ημέρας ξεκινά με μια επαναστατική πράξη, με τον Χριστό, έναν Ιουδαίο, να μιλά σε μια Σαμαρείτιδα γυναίκα, δηλώνοντας με την πράξη Του αυτή ότι καταργούνται τα τείχη μεταξύ ανδρών – γυναικών, Ιουδαίων – Εθνικών και «καθαρών» – «αμαρτωλών». Η σωτηρία δεν είναι πια προνόμιο ενός έθνους, αλλά προσφέρεται σε όλη την ανθρωπότητα.
Ο Χριστός αντιπαραβάλλει το φυσικό νερό, το οποίο συμβολίζει τις υλικές απολαύσεις που προσφέρουν προσωρινή ικανοποίηση αλλά αφήνουν τον άνθρωπο πάντα διψασμένο, με το «ζων ύδωρ», που είναι η χάρη του Αγίου Πνεύματος. Οποιος πίνει από αυτό, δεν θα διψάσει ποτέ, γιατί το νερό αυτό γίνεται μέσα του «πηγή ύδατος αλλομένου εις ζωήν αιώνιον».
Στην ερώτηση της Σαμαρείτιδος για το πού πρέπει να λατρεύεται ο Θεός, ο Χριστός δίνει την οριστική απάντηση. Ο Θεός είναι Πνεύμα και η λατρεία Του δεν περιορίζεται σε έναν συγκεκριμένο τόπο (Ιερουσαλήμ ή όρος Γαριζίν), αλλά στην καρδιά του ανθρώπου εν αληθεία. Και η αλήθεια αυτή είναι ο ίδιος ο Χριστός, η δε αληθινή λατρεία είναι η κοινωνία με το πρόσωπο του Θεανθρώπου.
Είναι από τα ευαγγελικά περιστατικά που ο Χριστός αποκαλύπτει με απόλυτη σαφήνεια τη μεσσιανική Του ιδιότητα στη σχετική ερώτηση της Σαμαρείτιδος:
«Εγώ ειμί, ο λαλών σοι». Η επιλογή να το αποκαλύψει σε μια γυναίκα με ταραγμένο παρελθόν δείχνει ότι ο Θεός αναζητά την ειλικρίνεια και τη μετάνοια και όχι την προηγούμενη καθαρότητα του βίου, με τη Σαμαρείτιδα να συμβολίζει την Εκκλησία των Εθνών. Αμέσως μετά τη συνάντηση, γίνεται η ίδια κήρυκας του Ευαγγελίου οδηγώντας όλη την πόλη στον Χριστό, με τη μεταμόρφωσή της από «αμαρτωλή» σε Ισαπόστολο να υπογραμμίζει τη δύναμη της μετάνοιας που ανακαινίζει τον άνθρωπο.
Απόστολος Σίμων ο Ζηλωτής
Ενας από τους δώδεκα Αποστόλους του Χριστού και, σύμφωνα με την εκκλησιαστική παράδοση, ο γαμπρός στον γνωστό Γάμο της Κανά, όπου ο Χριστός τέλεσε το πρώτο Του θαύμα μετατρέποντας το νερό σε κρασί. Λέγεται ότι, συγκλονισμένος από το γεγονός αυτό, ο Σίμων εγκατέλειψε τα πάντα —
ακόμη και τη νιόπαντρη σύζυγό του— για να ακολουθήσει τον Κύριο, γι’ αυτό και ονομάστηκε «ζηλωτής» (δηλαδή αυτός που έχει μεγάλο ζήλο για τον Θεό) ή «Κανανίτης». Ορισμένοι μελετητές υποστηρίζουν ότι το «ζηλωτής» ίσως υποδηλώνει την προγενέστερη ένταξή του στο εθνικιστικό κίνημα των Ζηλωτών, που αντιμάχονταν τη ρωμαϊκή κατοχή, πριν μεταστραφεί στον πνευματικό ζήλο για τον Χριστό και το Ευαγγέλιο.
Μετά την Πεντηκοστή, ο Σίμων κήρυξε σε πολλές περιοχές του τότε γνωστού κόσμου. Διέτρεξε τη βόρεια Αφρική (Μαυριτανία, Λιβύη) και, σύμφωνα με ορισμένες παραδόσεις, έφτασε μέχρι τη Βρετανία, όπου μετέστρεψε πολλούς ειδωλολάτρες και παγανιστές. Αλλη παράδοση τον θέλει να κηρύττει επίσης στην Περσία και τον Καύκασο. Το τέλος του ήταν μαρτυρικό. Συνελήφθη από ειδωλολάτρες στη Βρετανία (ή στην Περσία κατ’ άλλους) και θανατώθηκε με σταυρικό θάνατο, σφραγίζοντας την ομολογία του με το αίμα του.
