Ποιος αναλαμβάνει την ευθύνη για την οικονομική ζημία που προκαλούν οι διοικητικές καθυστερήσεις του
«Σε κάθε κράτος δικαίου, όταν ο πολίτης καθυστερεί, υφίσταται κυρώσεις. Όταν όμως καθυστερεί η ίδια η Διοίκηση, ποιος αναλαμβάνει την ευθύνη και ποιος αποκαθιστά τη ζημία του πολίτη;»
Με την παρούσα επιστολή επιλέγω να δημοσιοποιήσω ένα ζήτημα που δεν αφορά μόνο τη δική μου υπόθεση. Πρόκειται για ένα πρόβλημα το οποίο, σύμφωνα με όσα βιώνουν καθημερινά μηχανικοί, ηλεκτρολόγοι και πολίτες, εμφανίζεται κατ’ επανάληψη και δημιουργεί σοβαρές οικονομικές και διοικητικές συνέπειες.
Ο ΔΕΔΔΗΕ αποτελεί οργανισμό με κρίσιμο δημόσιο ρόλο. Ως εκ τούτου, οι πολίτες δικαιολογημένα αναμένουν αποτελεσματικότητα, προβλεψιμότητα, διαφάνεια και λογοδοσία κατά την άσκηση των αρμοδιοτήτων του. Η πραγματικότητα που αντιμετώπισα απέχει σημαντικά από τις εύλογες αυτές προσδοκίες.
Εδώ και έξι μήνες προσπαθώ να ολοκληρώσω τη διαδικασία εγκατάστασης νέας παροχής ηλεκτρικού ρεύματος.
Για τον σκοπό αυτό συμμορφώθηκα πλήρως με όλες τις απαιτήσεις της διαδικασίας, αναθέτοντας σε μηχανικούς και ηλεκτρολόγους την εκπόνηση μελετών, την έκδοση σχεδίων, πιστοποιητικών και κάθε απαιτούμενου δικαιολογητικού, καταβάλλοντας σημαντικό οικονομικό κόστος.
Παρά την πλήρη εκπλήρωση των δικών μου υποχρεώσεων, ο ΔΕΔΔΗΕ δεν ολοκλήρωσε εγκαίρως τις ενέργειες που του αναλογούσαν.
Εξαιτίας αποκλειστικά της διοικητικής αυτής καθυστέρησης, τα δικαιολογητικά που απαιτεί ο ίδιος ο οργανισμός εξέπνευσαν και σήμερα υποχρεώνομαι να τα εκδώσω εκ νέου, καταβάλλοντας για δεύτερη φορά αμοιβές στους ίδιους επαγγελματίες για ακριβώς την ίδια εργασία.
Με άλλα λόγια, ο πολίτης επιβαρύνεται οικονομικά όχι λόγω δικής του παράλειψης ή υπαιτιότητας, αλλά επειδή η Διοίκηση δεν ολοκλήρωσε εγκαίρως τις προβλεπόμενες ενέργειές της.
Το εύλογο ερώτημα που γεννάται είναι το εξής:
Με ποια αρχή δικαιοσύνης και χρηστής διοίκησης μετακυλίεται στον πολίτη το οικονομικό κόστος μιας καθυστέρησης που δεν προκάλεσε ο ίδιος;
Για ποιο λόγο δεν προβλέπεται αυτοδίκαιη παράταση της ισχύος των απαιτούμενων δικαιολογητικών όταν η καθυστέρηση οφείλεται αποκλειστικά στον ίδιο τον οργανισμό;
Για ποιο λόγο δεν υφίσταται μηχανισμός αποκατάστασης ή αποζημίωσης για τις αποδεδειγμένες οικονομικές επιβαρύνσεις που προκαλούνται από τέτοιες διοικητικές καθυστερήσεις;
Εξίσου προβληματική είναι η αδυναμία ουσιαστικής επικοινωνίας με αρμόδιο στέλεχος.
Εδώ και επτά μήνες επικοινωνώ επανειλημμένα με το τηλεφωνικό κέντρο του ΔΕΔΔΗΕ.
Η απάντηση είναι πάντοτε η ίδια:
«Θα ενημερώσουμε τον προϊστάμενο. Θα σας καλέσει.»
Μέχρι σήμερα δεν υπήρξε ούτε μία επικοινωνία.
Ούτε ενημέρωση.
Ούτε αιτιολόγηση.
Ούτε ανάληψη ευθύνης.
Ούτε συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα επίλυσης.
Η πρακτική αυτή δημιουργεί την εύλογη εντύπωση ότι ο πολίτης δεν έχει πραγματική δυνατότητα πρόσβασης σε υπηρεσιακό παράγοντα με αρμοδιότητα λήψης αποφάσεων, ενώ η διαδικασία επικοινωνίας εξαντλείται στην απλή καταγραφή παραπόνων, χωρίς ουσιαστικό αποτέλεσμα.
Η υπόθεση αυτή υπερβαίνει κατά πολύ τα όρια μιας μεμονωμένης καθυστέρησης.
Αφορά τη λειτουργία της δημόσιας διοίκησης.
Αφορά την αρχή της χρηστής διοίκησης.
Αφορά τη λογοδοσία.
Αφορά την προστασία της περιουσίας του πολίτη από αδικαιολόγητες οικονομικές επιβαρύνσεις.
Σε μια περίοδο έντονης οικονομικής πίεσης, είναι αδιανόητο οι πολίτες να επιβαρύνονται με εκατοντάδες ευρώ εξαιτίας καθυστερήσεων που δεν οφείλονται σε δική τους υπαιτιότητα.
Η ευθύνη της Διοίκησης δεν μπορεί να μετατρέπεται σε οικονομική υποχρέωση του διοικουμένου.
Για τον λόγο αυτό καλώ δημόσια τη Διοίκηση του ΔΕΔΔΗΕ και το αρμόδιο Υπουργείο να απαντήσουν στα ακόλουθα ερωτήματα:
Ποιος αναλαμβάνει την ευθύνη για την οικονομική ζημία που υφίσταται ο πολίτης όταν οι καθυστερήσεις του ΔΕΔΔΗΕ καθιστούν αναγκαία την επανέκδοση όλων των απαιτούμενων δικαιολογητικών;
Γιατί δεν προβλέπεται αυτοδίκαιη παράταση ισχύος των δικαιολογητικών όταν η καθυστέρηση δεν οφείλεται στον πολίτη;
Γιατί δεν υφίσταται αποτελεσματικός μηχανισμός επικοινωνίας με υπηρεσιακά στελέχη που διαθέτουν αποφασιστική αρμοδιότητα;
Πόσες αντίστοιχες καταγγελίες έχουν καταγραφεί τα τελευταία χρόνια και ποια συγκεκριμένα μέτρα έχουν ληφθεί για την αντιμετώπισή τους;
Προτίθεται η Διοίκηση να θεσπίσει διαδικασία αποκατάστασης της οικονομικής ζημίας των πολιτών όταν αυτή προκύπτει αποκλειστικά από δικές της καθυστερήσεις;
Η παρούσα επιστολή δεν αποτελεί αίτημα ευνοϊκής μεταχείρισης.
Αποτελεί απαίτηση εφαρμογής θεμελιωδών αρχών που οφείλουν να διέπουν κάθε σύγχρονη δημόσια διοίκηση:
Νομιμότητα. Ισονομία. Λογοδοσία. Χρηστή διοίκηση. Σεβασμός προς τον πολίτη.
Κανένας πολίτης δεν θα πρέπει να υποχρεώνεται να επωμίζεται το οικονομικό κόστος της διοικητικής αναποτελεσματικότητας.
Διότι όταν η Διοίκηση μπορεί να καθυστερεί χωρίς καμία συνέπεια, ενώ ο πολίτης καλείται να πληρώνει επανειλημμένα για την ίδια διαδικασία, δεν πλήττεται μόνο η εμπιστοσύνη προς έναν οργανισμό.
Πλήττεται η ίδια η εμπιστοσύνη προς το κράτος δικαίου.
ΧΡΥΣΑ ΜΑΥΡΟΚΩΣΤΑ
6974330375
