Οι εξαγγελίες του Κ. Μητσοτάκη απ’ το Παρίσι μεταφράζονται σε νέες θυσίες του ελληνικού λαού στο βωμό της κερδοφορίας του εγχώριου και του γαλλικού μεγάλου κεφαλαίου. Η μείωση των φόρων για τις επιχειρήσεις και το φιλοεπενδυτικό κλίμα που απαιτείται για την προσέλκυση και των γαλλικών επενδύσεων, προϋποθέτει νέα επίθεση στο εργατικό λαϊκό εισόδημα, γιατί κάποιος πρέπει να πληρώσει τα σπασμένα.
Παράλληλα η αναφορά του πρωθυπουργού σε “σχέσεις καλής γειτονίας” στην Αν. Μεσόγειο διαψεύδονται από τη συνεχιζόμενη συμμετοχή της χώρας μας στους ΝΑΤΟικούς σχεδιασμούς στην περιοχή, με πιο πρόσφατο παράδειγμα την κλιμάκωση της επιθετικότητας κατά του Ιράν.
Το δήθεν “ηχηρό μήνυμα” του Γάλλου προέδρου Μακρόν για την Τουρκία δεν εκφράζει τίποτα άλλο παρά τα σημερινά συμφέροντα των γαλλικών ομίλων απ’ τις εξορύξεις υδρογονανθράκων στη χώρα μας, που βρίσκονται στον αντίποδα των λαϊκών συμφερόντων.
