Από χτες το χώμα της κρητικής γης δέχτηκε το σώμα ενός μεγάλου και σπουδαίου ανδρός, ο οποίος ενέπνευσε, τραγούδησε, συνεπήρε και σήκωσε στα φτερά του τραγουδιού του ολόκληρη την πατρίδα μας. Όχι απλώς μια γενιά ανθρώπων, αλλά ολόκληρη την πνευματική υπόσταση του παρελθόντος, του παρόντος και του μέλλοντός μας.
Ο Μίκης Θεοδωράκης περιείχε εντός του την έννοια του αγώνα και της τέχνης ως ένα ενιαίο σύνολο. Έφερε τους στίχους των μεγάλων μας ποιητών, του Ρίτσου, του Σεφέρη, του Ελύτη, του Σικελιανού, στα χείλη του λαού που τους τραγούδησε με πάθος και περηφάνεια, καθιστώντας το τραγούδι του φορέα του αγώνα για δικαιοσύνη, για λευτεριά, για αξιοπρέπεια, με αδιαμφισβήτητο πνευματικό βάθος.
Ο Μίκης Θεοδωράκης συναίρεσε την ιδιότητα του αγωνιστή και την ιδιότητα του καλλιτέχνη στο ύψιστο σημείο τους. Οι συναυλίες του μετά τη χούντα παραμένουν ορόσημο παλλαϊκής αφύπνισης και συγκλονιστικής μουσικής δύναμης, όπως και όλο του το έργο, άλλωστε. Το μήνυμά του ας μείνει φωτεινό και φλογερό στους αιώνες!
