Με αφορμή τον νέο κύκλο του «Αλ Τσαντίρι Νιουζ», ο δημοφιλής κωμικός μιλάει «έξω από τα δόντια» για τη σημερινή πολιτική και κοινωνική κατάσταση.
Η σάτιρα έχει το παράξενο χάρισμα να κάνει τους ανθρώπους να γελούν με όσα, στην πραγματικότητα, τους θυμώνουν. Αλλά και να φωτίζει τις αντιφάσεις της εξουσίας, να ξεσκεπάζει τα παράλογα της καθημερινότητας και να λέει δυνατά όσα συχνά μένουν ανείπωτα.
Σ’ αυτήν την τέχνη, ο Λάκης Λαζόπουλος έχει τη δική του αναγνωρίσιμη γλώσσα μέσα από το «Αλ Τσαντίρι Νιουζ». Η εξαιρετικά επιτυχημένη εκπομπή που επέστρεψε για τρίτη σεζόν στο Mega, επιχειρεί να συνομιλήσει με μια κοινωνία που αλλάζει, θυμώνει, σχολιάζει κι αναζητάει τρόπους να κατανοήσει όσα συμβαίνουν γύρω της μέσα από τον σαρκασμό της ειδησεογραφίας.
Με τους γνώριμους πια ήρωές του να συναντούν την εποχή της τεχνητής νοημοσύνης και των social media και με καλεσμένους καλλιτέχνες σε κάθε επεισόδιο, το «Τσαντίρι» προσκαλεί τους τηλεθεατές σε μια απόδραση από τη δύσκολη επικαιρότητα με όχημα το γέλιο. Με αφορμή τον νέο κύκλο εκπομπών, ο Λάκης Λαζόπουλος μίλησε στα «Πρόσωπα».
Επιστρέφετε με το «Αλ Τσαντίρι Νιουζ» σε μια εποχή που η πραγματικότητα συχνά ξεπερνά και την πιο ευφάνταστη σάτιρα. Τι μπορεί να πει σήμερα το «Τσαντίρι» που δεν έχει ήδη ειπωθεί;
Το «Τσαντίρι» δεν έρχεται να πει κάτι καινούργιο και ποτέ δεν ερχόταν να πει κάτι καινούργιο απ’ αυτά που έχουν ήδη ειπωθεί. Απλώς η εποχή τώρα είναι τόσο διεφθαρμένη που χρειάζεται πολύ περισσότερος κόπος για να μπουν τα πράγματα στη θέση τους. Δηλαδή, αυτή τη στιγμή υπάρχει τέτοια ακαταστασία στο μυαλό των ανθρώπων από τις παραποιημένες πληροφορίες και τη διαστρέβλωση όλων όσων βλέπουμε, που είναι πολύ πιο δύσκολο να επαναφέρεις χίλια λυγισμένα σίδερα στη θέση τους. Για παράδειγμα, ο κ. Γεωργιάδης κάνει εγκαίνια και παρουσιάζονται και ως εγκαίνια επειδή το ισχυρίζεται ο ίδιος.
Αλλά πότε το να παρουσιάζεις τρία Air condition που δουλεύουν είναι εγκαίνια; Πότε το να παρουσιάζεις μία θερμοπρόσοψη νοσοκομείου είναι εγκαίνια; Εχει αλλοιωθεί η έννοια της λέξης. Οπότε η σάτιρα γίνεται πολύ πιο ευφάνταστη όταν ένας υπουργός θα αρχίσει σε λίγο να εγκαινιάζει πετσέτες προσώπου και θερμοσίφωνες. Μην ανησυχείτε για τη σάτιρα. Να ανησυχείτε για την πραγματικότητα!
Το κοινό που σας παρακολουθεί σήμερα έχει αλλάξει σε σχέση με εκείνο που σας γνώρισε πριν από δεκαετίες. Θεωρείτε ότι έχει αλλάξει κι ο τρόπος με τον οποίο οι Ελληνες αντιλαμβάνονται τη σάτιρα;
Οπωσδήποτε η Σεμερτζίδου, ο Φραπές και όλοι οι εντεταλμένοι δημοσιογράφοι δυσφορούν με τη σάτιρα. Ευτυχώς δεν είναι όμως αυτή η αλήθεια.
Την αλήθεια ένας δημιουργός τη γνωρίζει περπατώντας στους δρόμους, ερχόμενος σε επαφή με τους ανθρώπους. Γιατί μ’ αυτούς τους ανθρώπους μιλάει την κανονική γλώσσα.
Η τηλεόραση μιλάει μία συγκεκριμένη γλώσσα που δεν πρέπει να ενοχλεί την εξουσία. Αυτό είναι το πρόβλημα. Δεν έχει αλλάξει ο Ελληνας, έχει διαφθαρεί ένα μεγάλο κομμάτι των Ελλήνων, έχουν φύγει πάρα πολλοί νέοι άνθρωποι, οπότε το κέφι για ζωή και όλη αυτή η νεανική ενέργεια δεν υπάρχει πια, σε μία γερασμένη χώρα.
Η Ελλάδα μετατρέπεται σε ένα απέραντο γηροκομείο! Μπαίνω στο αεροπλάνο για να πάω στην Πάρο, παλιότερα αντάλλασσα πενήντα καλημέρες, τώρα μιλάω μόνο με τις αεροσυνοδούς.
Οπότε αυτή η αλλαγή της ζωής μας έγινε επειδή μπήκανε πωλητές στην Ελλάδα, αντί για κυβερνήτες. Γι’ αυτό και χρησιμοποιεί ο Μητσοτάκης μόνο πωλητές για υπουργούς. Γιατί αυτή είναι η δουλειά που στ’ αλήθεια κάνουν. Είναι μία τυραννική δημοκρατία. Αυτός είναι ο τίτλος που θα μπορούσα να δώσω γι’ αυτή την εποχή. Περνάμε την εποχή της τυραννικής δουλοπρεπούς δημοκρατίας.
Οταν βρίσκεστε κοντά στον κόσμο κι ακούτε τις καθημερινές του ιστορίες, ποια είναι η μεγαλύτερη απόσταση που εντοπίζετε ανάμεσα σε όσα συζητούνται δημόσια και σε όσα πραγματικά απασχολούν τους ανθρώπους;
Τεράστια απόσταση. Ναι μεν οι άνθρωποι συζητάνε γι’ αυτά τα οποία προβάλλονται στην τηλεόραση και τα σόσιαλ μίντια, αλλά πλέον ο κόσμος οργανώνεται και παίρνει μία καινούργια θέση για να μπορεί να επιβιώσει. Οταν σε μία κοινωνία, το μεγαλύτερο μέρος της επιβιώνει, αρχίζει να βρίσκει διάφορους τρόπους που δεν είναι σύμφωνοι με τον νόμο ασφαλώς.
Αλλά και η παρούσα κυβέρνηση θέλει όσο το δυνατόν πιο διεφθαρμένους και ανήθικους ανθρώπους γιατί έτσι μπορεί καλύτερα να κάνει τη δουλειά της. Οπότε σε καθημερινό επίπεδο ακούς τελείως διαφορετικά πράγματα από ό,τι στη δημόσια συζήτηση γιατί έχει χαθεί και έχει εξοριστεί ο αληθινός λόγος από τις τηλεοράσεις. Και ο λόγος που έχει εξοριστεί είναι γιατί δεν θέλουν να ακούγεται τίποτα διαφορετικό από ό,τι έχουν κανονίσει ήδη να ακούγεται.
Παραδείγματος χάρη στην εξέγερση των γάλλων μαθητών στο Παρίσι εσείς πιστεύετε ακούγονται λόγια «ω, τι μας έκαναν τα σχολεία μας», «γιατί δεν έχουμε καθαρά θρανία;». Πιστεύετε ότι τέτοιου είδους λέξεις είναι αυτές που ακούγονται; Οχι, βέβαια.
Αλλά τις έχετε ακούσει αυτές τις λέξεις όπου ολόκληρη η Γαλλία, απ’ άκρου σε άκρο, αντηχεί; Αρα από την ώρα που δεν μιλιέται η γλώσσα των ανθρώπων, όπως τη μιλούσε ο Αριστοφάνης την παλιά εποχή, θα υπάρχει αυτή η απόσταση.
Επειτα από τόσα χρόνια πολιτικής σάτιρας, υπάρχει κάτι που εξακολουθεί να σας εκπλήσσει στην εξουσία ή έχετε πλέον μάθει να αναγνωρίζετε τα ίδια μοτίβα πίσω από διαφορετικά πρόσωπα;
Το μοτίβο είναι ένα: κλοπή δημοσίου χρήματος, σπατάλη δημοσίου χρήματος, απευθείας αναθέσεις, αυτοί που παίρνουν τις απευθείας αναθέσεις είναι συγκεκριμένοι, είναι μία παρέα, αυτή την παρέα τη βλέπεις και αυτοί σε κοιτάνε με ένα ύφος.
Από αυτή την παρέα υπάρχουν κομμάτια της που είναι σπαρμένα σε κεντρικά μαγαζιά, στις παραλίες τα καλοκαίρια, στα πούρα που καπνίζουν, που επιδεικνύονται, είναι ένα συγκεκριμένο είδος ανθρώπων που έχουν το ίδιο μοτίβο. Οταν διαφθείρεται μία κοινωνία, με έναν τρόπο, πλαστικοποιούνται όλο και περισσότερο οι άνθρωποι. Θα παρακμάσει και η μούρη σου, τι θα κάνει; Οσο πιο πλαστικά γίνονται τα αισθήματα τόσο πιο πλαστικοί γίνονται και οι άνθρωποι για να αντιμετωπίσουν την πλαστικότητα, το νάιλον των αισθημάτων τους.
Οταν σας κατηγορούν ότι το παρακάνετε με τα σχόλιά σας, το εκλαμβάνετε ως ένδειξη ότι πετύχατε τον στόχο σας ή αναρωτιέστε μήπως κάποιες φορές ξεπερνάτε το μέτρο;
Το χειρότερο σ’ αυτή την ερώτηση είναι ότι δεν θεωρείτε ότι το παρακάνουν αυτοί που κυβερνάνε, αλλά πάντα το παρακάνει η σάτιρα. Τη λέξη «παρακάνει» δεν τη χρησιμοποιούμε ποτέ για την εξουσία. Μα η σάτιρα δεν έχει εξουσία, δεν μπορεί να παρακάνει. Αυτός που παρακάνει είναι πάντα η κυβέρνηση. Δεν μπορεί να παρακάνει κανείς άλλος.
Αρα δεν παρακάνω κάτι. Επιπλέον αν παράκανα κάτι δεν θα θεωρούσα ότι έχω πετύχει έναν στόχο.
Γιατί δεν είναι ο στόχος μου αυτός. Ο στόχος μου είναι να αποδώσω με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, έτσι που και να γελάσεις και να σου επιστήσω την προσοχή. Δεν θεωρώ ότι ξεπερνώ ποτέ το μέτρο. Το λέω γιατί τώρα ας πούμε, που έγινε πάλι η συζήτηση, ξαναμπήκαν τα μέτρα, βγήκαν οι μεζούρες από την κυβέρνηση να μετρήσουν το όριο της σάτιρας.
Αυτοί που δεν μετρήσαν πόσα πρόβατα έχει η Κρήτη δεν μπορούν να βγάζουν το μέτρο, από δω και στο εξής, ποτέ για τα επόμενα χρόνια της ζωής τους. Αυτοί που δεν μετρήσαν ότι η Κρήτη είχε 7.000.000 πρόβατα δεν μπορούν να βάλουν καμία μεζούρα για το οτιδήποτε.
Αυτοί που από τις 1.000.000 συμβάσεις, τις 997.000 τις κάναν απευθείας δεν μπορούν να μιλούν για μέτρο. Δηλαδή και στην περίπτωση ας πούμε των ιατρών του Μαζωνάκη, στις τηλεοράσεις ακούω πράγματα που δεν ενδιαφέρουν την επέμβαση. Παραδείγματος χάρη ότι ο γιατρός φορούσε, ξέρω γω, στριγκάκι την ώρα που έκανε επέμβαση. Αυτό το ακούμε από τους δημοσιογράφους.
Ε, όταν ακούει κάποιος δεν φαντάζεται και το στριγκάκι; Τον ενοχλεί που θα κάνω εγώ τον γιατρό με το στριγκάκι; Δηλαδή εγώ παρακάνω γιατί κάνω εικόνα αυτό που όλοι ξέρουν ήδη; Υπάρχουν ευτελείς και εξευτελιστικοί άνθρωποι στην ελληνική τηλεόραση που σε εξευτελίζουν καθημερινά και αυτούς δεν πρόκειται να τους αφήσω στην ησυχία τους. Οχι εγώ, η σάτιρα.
Στη σύγχρονη πολιτική μας πραγματικότητα, πώς γίνεται να υπάρχουν τόσα ερωτήματα προς την κυβέρνηση και ταυτόχρονα τόσο λίγες πειστικές απαντήσεις από την αντιπολίτευση;
Δεν υπάρχουν πειστικές ή λιγότερο πειστικές απαντήσεις από την αντιπολίτευση, απλώς στην πραγματικότητα το πολιτικό σύστημα έχει μετατραπεί σε τηλεοπτικό σύστημα. Δηλαδή οι ενεργοί βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας αυτή τη στιγμή είναι οι δημοσιογράφοι που δουλεύουν στα κανάλια. Οσοι βουλευτές έχουν τηλεοπτική οντότητα π.χ. Αδωνις και όλοι αυτοί που κάνανε πολύ πριν τηλεόραση με τον Καρατζαφέρη και είναι τηλεοπτικά πρόσωπα, αυτοί έχουν μεγαλύτερη πέραση.
Οταν σε ένα πάνελ ας πούμε υπάρχουν οκτώ δεξιοί, εκ των οποίων οι τέσσερις δημοσιογράφοι, που παριστάνουν τους αντικειμενικούς, ποια πειστική απάντηση μπορεί να ακουστεί όταν με το που θα αντιληφθούν ότι υπάρχει απάντηση θα την κατασπαράξουν; Αυτή τη στιγμή δεν μπορεί να μιλήσει καμία αντιπολίτευση στη χώρα αυτή, αν δεν το έχετε καταλάβει.
Για αυτό και η Νέα Δημοκρατία έχει εχθρό τον εαυτό της. Δεν προέρχομαι από αριστερή οικογένεια. Αριστερό σόι υπήρχε, αριστερή οικογένεια δεν υπήρχε. Δηλαδή η οικογένειά μου ανήκε στην Κεντροδεξιά. Οπότε έχω μεγαλώσει σε μια κεντροδεξιά οικογένεια, οπότε ξέρω πάρα πολύ καλά πώς σκέφτονται.
Επιστροφή στη μυθοπλασία
Εκτός από την εκπομπή, ετοιμάζετε παράλληλα και την επιστροφή σας στην τηλεοπτική μυθοπλασία. Τι μπορείτε να μας αποκαλύψετε για τη νέα σας σειρά;
Η νέα μου σειρά, που είναι 16 επεισόδια, αφορά στη ζωή μιας οικογένειας που ζει στη Νέα Υόρκη και από ένα τυχαίο γεγονός αναγκάζονται να επιστρέψουν στην πατρίδα τους στη Μυτιλήνη.
Και τότε, στην Ελλάδα, όλη αυτή η οικογένεια που είχε σταθεί στα χρήματα και την επιτυχία, επειδή ακριβώς έχει πιέσει τα παιδιά της και έχουν κάνει όλες τις αντίθετες κινήσεις με το που έρχονται στη Μυτιλήνη αρχίζει αυτό το οικοδόμημα να καταρρέει σιγά – σιγά.
Είναι η αποδόμηση της ελληνικής οικογένειας, η νέα της μορφή, η Δευτέρα της Παρουσία.
Η ζωή τους θα δει τη Δευτέρα της Παρουσία, θα δει πως είναι ο ίδιος άνθρωπος όταν ελευθερωθεί. Για μένα αυτό είναι Δευτέρα Παρουσία. Η ελεύθερη παρουσία του ανθρώπου. Δεν ξέρω δηλαδή αν το 3000 τα ρομπότ θα λένε «γνώρισα κάποιον άνθρωπο που είναι τόσο χάλια που δεν θέλω να ξανακάνω παρέα μαζί του». Πιστεύω όμως ότι θα το ζήσουνε αυτό. Νιώθω ότι ο άνθρωπος στον ανταγωνισμό και στη ζήλια με τα ρομπότ είναι πιθανόν να ρομποτοποιηθεί πολύ περισσότερο από τα ίδια τα ρομπότ.
Είναι μια πολύ ωραία ιστορία. Πολλές ιστορίες, πολλά πρόσωπα κι ο καθένας θα βρίσκει μια ιστορία μέσα του να την ακολουθεί που θα ‘ναι το δικό του, πιο δικό του, κομμάτι μέσα στην ιστορία αυτή. Η ιστορία μιας οικογένειας με τρία παιδιά, με γάμους, με χωρισμούς, με χαρές, με ξαφνικά, με τα πάντα.
INFO: Το δεύτερο «Αλ Τσαντίρι Νιουζ» έρχεται στο Mega ανήμερα της εθνικής επετείου, Τετάρτη 28 Οκτωβρίου, στις 21.00.
