52 χρόνια από την 3η Σεπτέμβρη, η ιστορία του ΠΑΣΟΚ συναντά ξανά την ανάγκη της κοινωνίας για ασφάλεια, δικαιοσύνη και αξιοπρέπεια.
Η ιστορία μιας παράταξης έχει αξία όταν συναντά τη ζωή των ανθρώπων.
Όταν πίσω από τις ημερομηνίες, τα συνθήματα και τις σημαίες υπάρχουν ζωές που άλλαξαν. Δικαιώματα που κατακτήθηκαν. Ευκαιρίες που άνοιξαν για εκείνους που τις έβρισκαν πάντα κλειστές.
Αυτό είναι το ουσιαστικό νόημα της σημερινής μέρας.
52 χρόνια από την ιδρυτική διακήρυξη του ΠΑΣΟΚ. Από την 3η Σεπτέμβρη του 1974, που έδωσε φωνή στην ανάγκη για δημοκρατία, εθνική ανεξαρτησία, κοινωνική δικαιοσύνη.
Λέξεις μεγάλες, που απέκτησαν νόημα σε πράγματα καθημερινά.
Στην πρόσβαση στο δημόσιο νοσοκομείο.
Στο παιδί που έφτασε στο πανεπιστήμιο.
Στη γυναίκα που απέκτησε δικαιώματα που της στερούσαν.
Στον εργαζόμενο που μπορούσε να διεκδικεί χωρίς να σκύβει το κεφάλι.
Στον άνθρωπο που ένιωσε ότι η Πολιτεία υπάρχει και για εκείνον.
Δεν έγιναν όλα σωστά. Δεν ήταν μια διαδρομή χωρίς λάθη. Αλλά η αναγνώριση των λαθών δεν σβήνει όσα άλλαξαν τη χώρα. Δίνει την ευθύνη να προχωρήσει αυτή η διαδρομή με περισσότερη γνώση και καθαρό βλέμμα.
Γιατί η 3η Σεπτέμβρη έχει νόημα και πέρα από τη μνήμη.
Έχει νόημα σήμερα, όταν άνθρωποι δουλεύουν όλη μέρα και ο μισθός δεν φτάνει. Και η κυβέρνηση θεσμοθετεί τη δυνατότητα 13ωρης εργασίας στον ίδιο εργοδότη, παρουσιάζοντας ως πρόοδο το να δουλεύει κανείς περισσότερο, αντί να μπορεί να ζει καλύτερα από τη δουλειά του.
Όταν η πρόσβαση στη φροντίδα γίνεται αγωνία. Και η Ελλάδα βρίσκεται ανάμεσα στις πρωταθλήτριες της Ευρώπης στις πληρωμές που βγαίνουν απευθείας από την τσέπη των πολιτών για την υγεία τους.
Όταν νέοι θέλουν να μείνουν στον τόπο τους, να δημιουργήσουν, να κάνουν οικογένεια, αλλά δεν μπορούν να προγραμματίσουν ούτε την επόμενη μέρα.
Όταν κυβερνητικές πολιτικές οξύνουν τις ανισότητες, μεταφέροντας όλο και μεγαλύτερα βάρη στα νοικοκυριά. Και όσα θα έπρεπε να είναι κοινά δικαιώματα γίνονται δυνατότητες ανάλογες με το εισόδημα του καθενός.
Τότε το «δεν ξέρουμε τι μας ξημερώνει» γίνεται κοινή κουβέντα σε τόσο διαφορετικές ζωές.
Οι εποχές άλλαξαν. Η ανάγκη για αξιοπρέπεια, ασφάλεια και δικαιοσύνη παραμένει.
Και η δημοκρατία χρειάζεται να φαίνεται στην καθημερινότητα. Στις ίσες ευκαιρίες. Στους κανόνες που ισχύουν για όλους. Στους θεσμούς που εμπνέουν εμπιστοσύνη. Στην αίσθηση ότι κανείς δεν είναι μόνος απέναντι σε όλα.
Εκεί κρίνεται και η πολιτική.
Γι’ αυτό το ζητούμενο για εμάς στο ΠΑΣΟΚ δεν εξαντλείται στην επιστροφή στην κυβέρνηση. Είναι να δώσουμε ξανά στους ανθρώπους λόγους να πιστέψουν ότι η ζωή τους μπορεί να γίνει καλύτερη. Με σχέδιο, συγκεκριμένες απαντήσεις και συνέπεια.
Η σημερινή επέτειος είναι γιορτή. Είναι όμως και ευθύνη απέναντι σε όσους περιμένουν ακόμη να ακουστούν.
Γι’ αυτό η πολιτική αλλαγή δεν είναι απλώς ένας εκλογικός στόχος. Είναι η ανάγκη να αλλάξουν οι προτεραιότητες της χώρας. Να μπουν μπροστά οι άνθρωποι που σήμερα μένουν πίσω. Να επιστρέψει η ασφάλεια στην καθημερινότητα και η εμπιστοσύνη ότι το αύριο μπορεί να είναι καλύτερο.
Αυτή είναι η ευθύνη του ΠΑΣΟΚ: να κάνει την πολιτική αλλαγή ουσιαστική αλλαγή στη ζωή των ανθρώπων.
52 χρόνια μετά, η ιστορία δεν ζητά απλώς να τη θυμόμαστε.
Ζητά να φανούμε αντάξιοι εκείνων που πίστεψαν στην αλλαγή — και χρήσιμοι σε εκείνους που την έχουν ανάγκη σήμερα.
