Ο καθηγητής Κοινωνικής Ψυχιατρικής στο Πάντειο Πανεπιστήμιο μιλά για τη ναρκισσιστική κουλτούρα, τις εφαρμογές γνωριμιών, το ghosting και τη δυσκολία των νέων να επενδύσουν σε ουσιαστικές σχέσεις.
Σήμερα έχουμε περισσότερους τρόπους από ποτέ να γνωρίσουμε ανθρώπους και, ταυτόχρονα, μοιάζει να δυσκολευόμαστε όλο και περισσότερο να τους πλησιάσουμε. Τα dating apps υπόσχονται ατελείωτες επιλογές, τα social media μάς προσφέρουν τη δυνατότητα να κατασκευάζουμε την εικόνα μας και η τεχνητή νοημοσύνη αρχίζει να παρεμβάλλεται ακόμη και στις πιο προσωπικές μας συνομιλίες. Κι όμως, η μοναξιά επιμένει.
Για τον Στέλιο Στυλιανίδη, καθηγητή Κοινωνικής Ψυχιατρικής στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, το πρόβλημα δεν είναι ότι μας λείπουν οι επιλογές, αλλά ότι δυσκολευόμαστε να αναλάβουμε το ρίσκο μιας πραγματικής σχέσης. Να εκτεθούμε, να απογοητευτούμε, να αναγνωρίσουμε τις ατέλειές μας και να αποδεχτούμε ότι ο άλλος δεν θα ανταποκριθεί απαραίτητα στις προσδοκίες μας. «Για να έχει νόημα οποιαδήποτε σχέση, πρέπει να τολμήσεις», λέει στη συζήτησή μας.
Στη συνέντευξη που ακολουθεί, μιλάμε για την κουλτούρα της επίδοσης που έχει εισβάλει ακόμη και στην ερωτική ζωή, το ghosting, την πορνογραφία, την τεχνητή νοημοσύνη και την αμηχανία μιας γενιάς που θέλει να αγαπηθεί, αλλά συχνά φοβάται να αγαπήσει.
Η συζήτηση ξεκινά, ωστόσο, από κάτι ευρύτερο: την απογοήτευση των νέων από την πολιτική, την αίσθηση ότι κανείς δεν τους ακούει και τον κίνδυνο η οργή τους να βρει διέξοδο σε αυταρχικές και ακροδεξιές ιδέες.
Γιατί, όπως επισημαίνει ο ίδιος, η απάντηση στη μοναξιά δεν βρίσκεται σε μια ακόμη συνταγή αυτοβελτίωσης αλλά στην ικανότητά μας να ξαναχτίσουμε σχέσεις, φιλίες και κοινότητες με πραγματικό νόημα. Να βγούμε από την ασφάλεια της εικόνας μας και να συναντήσουμε τον άλλον, ακόμη κι αν αυτό σημαίνει ότι θα πληγωθούμε.