Το γύρο του διαδικτύου κάνει ένα συγκινητικό γράμμα από το Αιματολογικό-Ογκολογικό Τμήμα του «Ελπίδα»που έγραψε ένας πατέρας στο Facebook. Αναφέρεται στον πανικό που δημιούργησε ο κοροναϊός αλλά και σε όσα ο ίδιος βιώνει έχοντας ως ασθενή την κόρη του με λευχαιμία.
Δείτε την ανάρτηση
Χαμογελάω με τις αναρτήσεις των γονιών που πανικόβλητοι αντιμετωπίζουν το κλείσιμο των σχολείων και των παιδικών σταθμών και την παραμονή των παιδιών τους στο σπίτι.
Ήθελα με πολλή αγάπη να τους πω να ευλογούν τη Θεία Καθημερινότητα, έστω και με τα σχολεία κλειστά, κυρίως το ότι έχουν τα παιδιά τους υγιή και στο σπίτι. Μοιάζει αυτονόητο αλλά δεν είναι.
Στη φωτογραφία είναι η πόρτα του δωματίου της κόρης μου στο Αιματολογικό-Ογκολογικό Τμήμα του «Ελπίδα». Βρίσκεται σε απομόνωση από χθες για τη δική της προστασία καθώς έχει προσβληθεί από τον ιό γρίπης RSV (λοίμωξη του αναπνευστικού) ούσα σε οξεία ανοσοκαταστολή στο πλαίσιο της θεραπείας από τη λευχαιμία. Βρισκόμαστε στην 35η μέρα συνεχούς νοσηλείας και η λευχαιμία βρίσκεται υπό πλήρη έλεγχο επιτέλους. Ωστόσο ο δρόμος είναι ακόμα μακρύς και ανηφορικός.
Με αλλά λόγια, να χαίρεστε που έχετε τα παιδιά σπίτι. Κι εγώ τα ίδια με εσάς θα έλεγα αν δεν είχαμε την εμπειρία της λευχαιμίας. Θέλω να πω, δεν κάνω τον έξυπνο. Αλλά τώρα θέλω όσο τίποτε άλλο να γυρίσει το παιδί σπίτι. Και μακάρι το πρόβλημα μας να ήταν ο κορονοιός…
Ο Σύλλογος Φάρος έγραψε για το συγκεκριμένο γράμμα:
Ως σύλλογος δεν μπορούμε να γνωρίζουμε τι πραγματικά συμβαίνει με τον Κορωναϊό σε παγκόσμια κλίμακα και πιθανόν ποτέ δεν θα μάθουμε . Ομως, από την στιγμή που υπάρχουν προειδοποιήσεις προστασίας με κυρώσεις απο την Ελληνική Κυβέρνηση, πρέπει να τους σεβαστούμε , να προστατέψουμε εμάς , τα παιδιά μας καθώς και τους μεγαλύτερους σε ηλικία.. Πάνω από όλα τις ευπαθείς ομάδες !!
Δυστυχώς και η χώρα μας βρίσκεται σε περιορισμό που θα συνεχιστεί τις επόμενες μέρες. Αν δεν το καταφέρουμε ,δεν φερθούμε υπεύθυνα σίγουρα αυτός ο περιορισμός θα συνεχιστεί . Σε όλη αυτή τη δίνη , πολλοί δεν υπακούμε , γκρινιάζουμε για το πως θα αξιοποιήσουμε το χρόνο μέσα στο σπίτι , πως θα υπακούσουν τα παιδιά και γιατί μας έκοψαν κάποιες καθημερινές μικρές απολαύσεις , ταβέρνα – καφέ – ποτό -θέατρο- γυμναστήριο.
