Μια ανάρτηση της κοσμήτορα Ελένης Παπαδάκη αποκάλυψε το συγκινητικό ταξίδι μιας 22χρονης γυναίκας από το Σουδάν, που σώθηκε κυριολεκτικά την τελευταία στιγμή και βρήκε φροντίδα, στοργή και ελπίδα στο ΠΑΓΝΗ, συγκινώντας χιλιάδες χρήστες στα κοινωνικά δίκτυα
Ένα κύμα συγκίνησης προκάλεσε η ανάρτηση της κοσμήτορα Ελένης Παπαδάκη, μέσα από την οποία έγινε γνωστή η συγκλονιστική ιστορία της 22χρονης Α., μιας νεαρής γυναίκας που έφτασε στην Κρήτη σχεδόν χωρίς ζωή, ύστερα από ένα μαρτυρικό ταξίδι από τη Λιβύη.
Η νεαρή, καταγόμενη από το Σουδάν, διασώθηκε από Έλληνα λιμενικό και μεταφέρθηκε εσπευσμένα στο ΠΑΓΝΗ με βαριά κρίση δρεπανοκυτταρικής αναιμίας, έχοντας πίσω της βία, κακουχίες και απώλειες. Για περισσότερους από τρεις μήνες νοσηλεύτηκε στην Αιματολογική Κλινική και στη ΜΕΘ, με τη συνδρομή γιατρών, νοσηλευτών και υπηρεσιών του νοσοκομείου, αλλά και τη στήριξη ειδικών από το Βενιζέλειο Νοσοκομείο.
Η φροντίδα που δέχτηκε δεν ήταν μόνο ιατρική, αλλά και βαθιά ανθρώπινη: την περιποιούνταν, της κρατούσαν το χέρι, επικοινωνούσαν μαζί της με μετάφραση και της χάρισαν ακόμη και ένα tablet – μια μικρή χαρά μέσα στον μεγάλο της αγώνα.
Σήμερα η Α. έχει πάρει εξιτήριο και ζει σε ειδική δομή, χαμογελώντας ξανά και μιλώντας για την πρώτη φορά στη ζωή της που ένιωσε πραγματική στοργή. Μια ιστορία που υπενθυμίζει πως, όταν η ανθρωπιά συναντά την επιστήμη, μπορεί να γεννηθεί μια νέα αρχή ζωής.https://www.neakriti.gr/
Αναλυτικά η ανάρτηση
Με το καλό Α. στη νέα Ζωή !
Την Α. 22 ετών, την ξέβρασε μια βάρκα που ξεκίνησε από τη Λιβύη, στην Κρήτη, τον περασμένο Νοέμβριο, και την έφερε ένας ευγενής Λιμενικός σε μια εφημερία του ΠαΓΝΗ πεθαμένη σχεδόν, με βαριά κρίση δρεπανοκυτταρικής αναιμίας.
Συντοπίτες που έφτασαν με την ίδια βάρκα, πνίγηκαν ή πέθαναν. Η Α. είχε διανύσει με τα πόδια το Σουδάν, τόπο καταγωγής της, έχοντας υποστεί βιασμούς και ξυλοδαρμούς και έχοντας πρόσφατα χάσει/αποβάλλει (ευτυχώς) ένα κύημα βιασμού .
Νοσηλεύσαμε μέχρι χθες την Α. στην Αιματολογική Κλινική ΠαΓΝΗ. Είχει την πιο βαριά κρίση δρεπανοκυτταρικής που είχαμε δει ποτέ, μας βοήθησε και η Σταυρούλα Κυριακάκη από το Βενιζέλειο/ Κέντρο Μεσογειακής, για τις αποφάσεις μας για αφαιμαξομεταγγίσεις.
Υποστηρίχτηκε από την Κλινική μας, τη ΜΕΘ όπου νοσηλεύτηκε με βαρειές αγγειοαποφρακτικές/επιληπτικές κρίσεις, το Ιατρείο Πόνου, την Αιμοδοσία. Υποστηρίχτηκε και από όλες τις σχετικές υπηρεσίες του ΠαΓΝΗ, την έλουζαν και τη χτένιζαν οι νοσηλεύτριές μας, σαν κούκλα την είχαν, τη χάϊδευαν παράλληλα με την κλινική εξεταση οι ειδικευόμενές μας,
μιλούσαν και τη γλώσσα της με τηλεφωνική μετάφραση, κρατιόταν από το χέρι μου στην επίσκεψη, με φιλούσε, την φιλούσα. Της πήρε και ο Σύλλογος Φίλων της Αιματολογικής ένα tablet που ήταν η επιθυμία της και έκανε χαρά μικρού παιδιού.
Βελτιώθηκε η Α. προοδευτικά και σα να βελτιώθηκε ψυχικά όποιος συναναστράφηκε μαζί της.
Μετά από περίπου 3 και πλέον μήνες νοσηλείας, η Α. πήρε ένα κόκκινο βαλιτσάκι γεμάτο με καινούργια ρούχα που της αγόρασαν, με το tablet της, με το ΑΜΚΑ και το άσυλό της και πήρε εξιτήριο συνοδευόμενη για μια ειδική δομή. Έφυγε χαρούμενη και είναι χαρούμενη στο νέο της “σπίτι” μάθαμε. Μιλάει για τη στοργή που πρώτη φορά πήρε στη ζωή της, στο ΠαΓΝΗ. Πόσο όμορφοι γίνονται οι άνθρωποι, το Σύστημα, οι Υπηρεσίες όταν αφήνουν τα συναισθήματα να οδηγήσουν τις πράξεις!
Νομίζω έχω ένα φυλακτό στη ζωή μου: το χαμόγελο της Α. και το αέρινο άγγιγμά της. Με το καλό Α. στη νέα Ζωή !
