Ο σεβασμός προς το πένθος των οικογενειών για τους νεκρούς που άφησε πίσω το τραγικό δυστύχημα στα Τέμπη είναι το ελάχιστο που μπορούμε να κάνουμε για να τιμήσουμε τη μνήμη τους. Ως νέα γενιά, χρέος μας να κάνουμε ό,τι περνάει από το χέρι μας ώστε η φράση ΠΟΤΕ ΞΑΝΑ να γίνει παραγματικότητα.
Το ζήτημα όμως είναι πως για ακόμη μία φορά, η Ενωτική Πρωτοβουλία και η ΠΚΣ -το σύνολο των δυνάμεων της αριστεράς δηλαδή, μέσα στο Πολυτεχνείο- σε μία προσπάθεια καπήλευσης αυτού του τραγικού γεγονότος έλαβαν μία παράνομη και αντικαταστατική απόφαση για κατάληψη κλείνοντας το Πολυτεχνείο Κρήτης για δύο ολόκληρες ημέρες. Στη συγκεκριμένη Γενική Συνέλευση συμμετείχαν μόλις 264 από τους 3.500 και πλέον ενεργούς φοιτητές αποδεικνύοντας την αδυναμία τους να πάρουν απόφαση μέσω μίας πραγματικά δημοκρατικής διαδικασίας. Οι παρατάξεις αυτές απέδειξαν ξανά πως όχι μόνο δεν σέβονται τίποτα και κανέναν αλλά από την άλλη θα έπρεπε να ντρέπονται για την κίνηση τους αυτή. Οι συμφοιτητές μας δεν είναι έρμαια κανενός και η καθημερινότητά μας αποτελεί δικό μας δικαίωμα, όχι δικό τους!
Ο καιρός που οι λίγοι αποφάσιζαν για τους πολλούς έχει πλέον παρέλθει. Ως ΔΑΠ-ΝΔΦΚ Πολυτεχνείου Κρήτης όντας υπέρμαχοι των δημοκρατικών αποφάσεων, ειδικά σε καταστάσεις που η λογική επιβάλλεται να πρυτανεύει, είμαστε αντίθετοι με ενέργειες που εναντιώνονται στους κανόνες που διέπουν το ίδρυμα, άλλωστε τι θα ήμασταν χωρίς αυτούς;
Αναπάντεχα όμως, ο παραλογισμός στο Πολυτεχνείο Κρήτης είχε και συνέχεια αφού μετά την κατάληψη του ιδρύματος, η νέα Διοίκηση αποφάσισε με ανακοίνωσή της πως η λέσχη θα λειτουργήσει κανονικά τις ημέρες αυτές και υπεύθυνοι για την ομαλή λειτουργία της είναι οι «φοιτητικοί σύλλογοι»;! Δηλαδή η μερίδα φοιτητών, που παράνομα κατέλαβε το Πολυτεχνείο Κρήτης, καλείται να μεριμνήσει και για τις ανάγκες των φοιτητών όπως και για την αντιμετώπιση οποιασδήποτε έκτακτης κατάστασης επικρατήσει εντός του campus για τις ημέρες αυτές!
Ως ΔΑΠ-ΝΔΦΚ Πολυτεχνείου Κρήτης ήμασταν, είμαστε και θα είμαστε υπέρμαχοι της της ομαλής λειτουργίας του ιδρύματος υπερασπιζόμενοι τις ακαδημαϊκές ελευθερίες. Οποιαδήποτε απόφαση διακινδυνεύει οτιδήποτε εξ αυτών, θα μας βρίσκει απέναντί της. Αισθανόμαστε θλίψη και ντροπή για όλα αυτά τα οποία συμβαίνουν αυτές τις ημέρες και ευελπιστούμε πως σύντομα θα επικρατήσει η λογική.
