Γιατί γινόμαστε καλύτεροι σύντροφοι.
Ακόμα και μετά το διαζύγιο, η ερωτική “σπίθα” μπορεί να ανάψει ξανά, με τον σωστό άνθρωπο, όσα χρόνια κι αν έχουν περάσει. Αυτή τη σπίθα, που έγινε τελικά πυρκαγιά, βρήκε η συγγραφέας, Kate Kaufmann, μετά από έναν γάμο τριών δεκαετιών -που έληξε με ένα διαζύγιο- και 5 χρόνια διαδικτυακών ραντεβού.
«Αφού ο γάμος μου κατέρρευσε, άρχισα να μελετώ ανθρώπους που ήξερα και που έμοιαζαν να έχουν δημιουργήσει δυνατές σχέσεις. Τι ήταν αυτό που τις έκανε να λειτουργούν; Τι στρατηγικές χρησιμοποιούσαν;» λέει στο άρθρο της στο Psychology Today, όπου και παρουσιάζει τα 3 πράγματα που τελικά έμαθε.
«Ρίξτε» από νωρίς τις άμυνές σας και αποκαλύψτε τον πραγματικό σας εαυτό
Σύμφωνα με την ίδια, οι άνω των 50 θα πρέπει να είναι πρόθυμοι να αφήσουν το προσωπείο και απλώς να είναι ο εαυτός τους. Το ίδιο αποφάσισε να κάνει και η ίδια με τη νέα της σχέση: «Η νέα μου σχέση άνθισε σταδιακά, χτισμένη πάνω σε μια συμφωνία ειλικρίνειας που κάναμε σε ένα από τα πρώτα μας ραντεβού. Αν η σχέση μας επρόκειτο να απογειωθεί, όπως ελπίζαμε και οι δύο, θέλαμε να βασίζεται στη διαφάνεια. Σφίξαμε τα χέρια και συμφωνήσαμε να μιλάμε ανοιχτά κάθε φορά που κάτι μας απασχολούσε» σημειώνει.
Αναγνωρίστε τις διαφορές σας και αφομοιώστε τες
Τα ώριμα ζευγάρια αναγνωρίζουν τα διαφορετικά ενδιαφέροντα, και κοινωνικούς κύκλους και συνεργάζονται ώστε να «χωράει» ο καθένας μέσα στη σχέση χωρίς να ακυρώνεται.
Όπως ένα ζευγάρι που ζει μαζί πάνω από 20 χρονιά -και γνωρίζει η ίδια- εξισορροπεί τα εντελώς διαφορετικά ενδιαφέροντά του, ώστε να ευημερεί ο καθένας, το ίδιο έχει επιλέξει κι αυτή στη νέα της σχέση: «Ο σύντροφός μου κι εγώ έχουμε διαφορετικούς κύκλους φίλων. Η ισορροπία του χρόνου ανάμεσα στους ανθρώπους μας είναι δύσκολη, αλλά δοκιμάζουμε διάφορα σχήματα για να βρούμε προγράμματα που να λειτουργούν για όλους» λέει.
«Ένα από τα όμορφα στοιχεία των σχέσεων σε μεγαλύτερη ηλικία είναι ότι οι άνθρωποι είναι συνήθως πιο ώριμοι και με μεγαλύτερη αυτογνωσία απ’ ό,τι στα νεότερα χρόνια. Δεν μπορείς να περάσεις δεκαετίες με σκαμπανεβάσματα χωρίς να γίνεις προσεκτικός και ευέλικτος. Ξέρουμε να προσαρμοζόμαστε» τονίζει.
Θεωρήστε την ευτυχία του άλλου ίση ή και σημαντικότερη από τη δική σας
Μικρές καθημερινές πράξεις φροντίδας είναι αυτές που κάνουν τη διαφορά. Όταν η ευτυχία του συντρόφου αντιμετωπίζεται ως εξίσου σημαντική με τη δική μας, η σχέση αποκτά βάθος και διάρκεια.
«Ο σύντροφός μου κι εγώ έχουμε την τάση να θέλουμε να ευχαριστούμε τους άλλους, οπότε η έκφραση φροντίδας μεταξύ μας έρχεται εύκολα» σημειώνει. «Έχουμε μάθει τα δυνατά σημεία ο ένας του άλλου και κάνουμε στην άκρη όταν ο άλλος αναλαμβάνει δράση.
Εγώ πακετάρω το αυτοκίνητο για τα ταξίδια. Εκείνος τακτοποιεί τον εξοπλισμό κατασκήνωσης ώστε να είναι πάντα εύκολο να τον βρούμε. Εκείνος κάνει υπολογισμούς στο μυαλό του· εγώ μπορώ να βρω ενδιαφέρουσες διαδρομές σχεδόν για παντού.
Δεν θα είχα αναγνωρίσει αυτά τα στοιχεία μιας υγιούς σχέσης αν ήμουν στα σαράντα ή ακόμη και στα πενήντα μου. Λόγω της ανατροφής μου, η συνήθης μου τάση ήταν να αλλάζω μορφή για να ταιριάξω στις προτιμήσεις του συντρόφου μου. Αν και αυτή η στρατηγική λειτουργούσε επαρκώς βραχυπρόθεσμα, δεν ικανοποιούσε κανέναν μακροπρόθεσμα. Και έχανα την επαφή με τις πραγματικές μου επιθυμίες» συμπληρώνει.
Η ωριμότητα είναι πλεονέκτημα
Σε αντίθεση με τις σχέσεις νεότερων ηλικιών, οι σχέσεις μετά τα 50 επωφελούνται από τη ζωή που έχει ήδη βιωθεί. Οι άνθρωποι γνωρίζουν καλύτερα ποιοι είναι, τι θέλουν και -ίσως το πιο σημαντικό- τι δεν είναι πια διατεθειμένοι να θυσιάσουν. Αυτό επιτρέπει πιο καθαρές επιλογές και πιο ειλικρινείς δεσμούς. Όπως καταλήγει η Kaufmann, η αγάπη σε μεγαλύτερη ηλικία μπορεί να είναι λιγότερο θορυβώδης, αλλά είναι συχνά πιο βαθιά, πιο συνειδητή και πιο αληθινή.
Πηγή: ygeiamou.gr
