Η καθιέρωση της 25ης Μαρτίου ως εθνικής εορτής έγινε επισήμως από την κυβέρνηση του Ιωάννη Κωλέττη το 1838, επί βασιλείας του Όθωνα
Το σημείο μηδέν της Επανάστασης
Η 25η Μαρτίου είναι μια ημερομηνία που φέρει διπλό συμβολισμό για τον ελληνισμό. Από τη μία, αποτελεί κορυφαία εθνική επέτειο, καθώς τιμάται η έναρξη της Επανάστασης του 1821, και από την άλλη, εορτάζεται ο Ευαγγελισμός της Θεοτόκου.
Η ημέρα αυτή συνδέει το θρησκευτικό στοιχείο με το εθνικό, δημιουργώντας ένα μοναδικό μείγμα πίστης και ιστορικής μνήμης.
Σύμφωνα με την παράδοση, στις 25 Μαρτίου 1821 ο Παλαιών Πατρών Γερμανός ύψωσε το λάβαρο της Επανάστασης στη Μονή της Αγίας Λαύρας. Η πράξη αυτή θεωρείται ο συμβολικός πυρήνας της απελευθέρωσης των Ελλήνων από την Οθωμανική κυριαρχία. Αν και οι ιστορικές πηγές διαφέρουν ως προς τις ακριβείς λεπτομέρειες, το γεγονός αυτό καθιερώθηκε στη συλλογική συνείδηση ως η απαρχή του Αγώνα για ανεξαρτησία.
Η καθιέρωση της 25ης Μαρτίου ως εθνικής εορτής έγινε επισήμως από την κυβέρνηση του Ιωάννη Κωλέττη το 1838, επί βασιλείας του Όθωνα. Με βασιλικό διάταγμα, η ημέρα ορίστηκε διπλή γιορτή, ώστε να συνδυάζει το θρησκευτικό μήνυμα της ελπίδας με το εθνικό ιδεώδες της ελευθερίας. Από τότε, κάθε χρόνο οι Έλληνες γιορτάζουν με παρελάσεις, δοξολογίες και εκδηλώσεις που τιμούν τους ήρωες του 1821.
Η παράδοση του μπακαλιάρου και η σκορδαλιά
Η 25η Μαρτίου έχει συνδεθεί και με μια χαρακτηριστική γεύση: τον τηγανητό μπακαλιάρο με σκορδαλιά. Το έθιμο αυτό καθιερώθηκε επειδή η εορτή πέφτει σχεδόν πάντα μέσα στη Σαρακοστή, περίοδο νηστείας. Ωστόσο, η Εκκλησία επιτρέπει εκείνη την ημέρα την κατανάλωση ψαριού, ως ένδειξη χαράς για τον Ευαγγελισμό.
Ο μπακαλιάρος, αν και δεν αποτελεί παραδοσιακό μεσογειακό ψάρι, έγινε δημοφιλής στην Ελλάδα τον 19ο αιώνα λόγω της δυνατότητας συντήρησής του σε αλάτι και της εύκολης μεταφοράς του στα ορεινά χωριά. Έτσι, έγινε το αγαπημένο πιάτο της ημέρας, συνοδευόμενο πάντα από σκορδαλιά – μια έντονη αλλά αγαπητή γεύση που συνδυάζει το σκόρδο με πατάτα ή ψωμί, λάδι και ξύδι.
Η αγαπημένη σκορδαλιά του βασιλιά Όθωνα
Ο βασιλιάς Όθων, πρώτος μονάρχης της νεότερης Ελλάδας, φαίνεται πως είχε ιδιαίτερη αδυναμία στη σκορδαλιά. Σύμφωνα με μαρτυρίες της εποχής, προτιμούσε μια παραλλαγή της παραδοσιακής συνταγής, στην οποία η βάση ήταν πατάτα, ανακατεμένη με ελαιόλαδο και λίγο λεμόνι αντί για ξύδι. Λέγεται ότι η βασίλισσα Αμαλία, αν και πιο συγκρατημένη στις γεύσεις, αποδεχόταν την παρουσία του πιάτου στο παλάτι κάθε 25η Μαρτίου, τιμώντας την ελληνική παράδοση.
Η «βασιλική σκορδαλιά» του Όθωνα, όπως την αποκαλούσαν οι μάγειρες των ανακτόρων, είχε πιο ήπια γεύση και συνοδευόταν από τραγανό μπακαλιάρο. Οι σύγχρονες εκδοχές της συνταγής διατηρούν αυτό το ισορροπημένο άρωμα, συνδυάζοντας το σκόρδο με λεμόνι και ελαιόλαδο εξαιρετικής ποιότητας.
Η σημασία της ημέρας σήμερα
Περισσότερο από δύο αιώνες μετά την Επανάσταση, η 25η Μαρτίου εξακολουθεί να αποτελεί ημέρα εθνικής υπερηφάνειας. Οι μαθητικές και στρατιωτικές παρελάσεις, οι σημαίες στα μπαλκόνια και οι οικογενειακές συγκεντρώσεις γύρω από το τραπέζι με μπακαλιάρο και σκορδαλιά, συνθέτουν ένα μωσαϊκό παράδοσης και συνέχειας.
Η εορτή υπενθυμίζει στους Έλληνες την αξία της ελευθερίας, της ενότητας και της πίστης. Είναι μια μέρα που συνδέει το παρελθόν με το παρόν, μέσα από την ιστορία, τη θρησκεία αλλά και τη γεύση. Για πολλούς, η σκορδαλιά της 25ης Μαρτίου δεν είναι απλώς ένα πιάτο· είναι σύμβολο μνήμης, γεύση ελευθερίας και απόηχος μιας εποχής που διαμόρφωσε τη σύγχρονη Ελλάδα.
