Μια αμερικανική μελέτη διερεύνησε αν ο περιορισμός θερμίδων οδηγεί σε διαφορετικά αποτελέσματα στην απώλεια σωματικού βάρους ανάλογα με τον αν γίνεται με συμβατική δίαιτα ή διαλειμματική νηστεία.
Στην έρευνα που δημοσιεύτηκε στο έγκριτο επιστημονικό περιοδικό «New England Journal of Medicine», συμμετείχαν 139 ασθενείς με παχυσαρκία, δηλαδή με δείκτη μάζας σώματος (ΔΜΣ) >30 kg/m2. Τυχαιοποιήθηκαν σε χρονικά περιορισμένη διατροφή, τρώγοντας μόνο μεταξύ 08:00 και 16:00, με περιορισμό θερμίδων ή μόνο σε ημερήσιο περιορισμό θερμίδων.
Επί 12 μήνες όλοι οι συμμετέχοντες έλαβαν οδηγίες να ακολουθήσουν δίαιτα περιορισμένων θερμίδων, που αποτελούνταν από 1500 έως 1800 θερμίδες την ημέρα για τους άνδρες και 1200 ως 1500 θερμίδες την ημέρα για τις γυναίκες. Επιπλέον, μελετήθηκαν αλλαγές στο σωματικό βάρος, στην περίμετρο μέσης, στο ΔΜΣ, την ποσότητα σωματικού λίπους και σε άλλες μετρήσεις καρδιομεταβολικών παραγόντων κινδύνου.
Από τους 139 συμμετέχοντες που ξεκίνησαν τη μελέτη, 118 (84,9%) ολοκλήρωσαν τη 12μηνη παρακολούθηση.
Η μέση απώλεια βάρους από την έναρξη ως τους 12 μήνες ήταν -8,0 κιλά (95% CI -9,6 ως -6,4) στην ομάδα διαλλειματικής νηστείας και -6,3 κιλά (95% CI -7,8 ως -4,7) στην ομάδα ημερήσιου περιορισμού θερμίδων. Οι αλλαγές στο σωματικό βάρος δεν ήταν στατιστικά σημαντικά διαφορετικές στις δύο ομάδες (-1,8 kg, 95% CI -4,0 ως 0,4, p value=0,11).
Παράλληλα, αξίζει να σημειωθεί ότι τα επιπρόσθετα αποτελέσματα των αναλύσεων της περιφέρειας μέσης, του ΔΜΣ, του σωματικού λίπους, της άλιπης μάζας σώματος, της αρτηριακής πίεσης και άλλων παραγόντων καρδιομεταβολικού κινδύνου δεν διέφεραν επίσης μεταξύ των δυο ομάδων. Επιπλέον, δεν υπήρχαν ουσιαστικές διαφορές σχετικά με τις ανεπιθύμητες ενέργειες.
Στο πλαίσιο αυτό, η μελέτη καταλήγει στο ότι σε ασθενείς με παχυσαρκία ένα σχήμα χρονικά περιορισμένης διατροφής δεν φάνηκε πιο ωφέλιμο όσον αφορά τη μείωση του σωματικού βάρους, του σωματικού λίπους ή των καρδιομεταβολικών παραγόντων κινδύνου σε σύγκριση με τον ίδιο ημερήσιο περιορισμό θερμίδων χωρίς διαλειμματική νηστεία.
Σημειώνεται ότι ο όρος διαλειμματική νηστεία χρησιμοποιείται για να περιγράψει μια σειρά διατροφικών προτύπων κατά τα οποία καταναλώνονται ελάχιστες ή μηδενικές θερμίδες για συγκεκριμένες χρονικές περιόδους. Είναι αρκετά διαδεδομένη τελευταία, αλλά η μακροχρόνια αποτελεσματικότητα και ασφάλειά της στην απώλεια σωματικού βάρους δεν είναι ξεκάθαρη.
