Προτεραιότητα για τον Αρχιεπίσκοπο το στεγαστικό πρόβλημα των φοιτητών και των απόρων.
Η διεύρυνση των τομέων θεσμικής συνεργασίας μεταξύ Εκκλησίας και Πολιτείας, καθώς και η επιτάχυνση διαδικασιών που αποβλέπουν στην αξιοποίηση δεσμευμένης ή καταπατημένης εκκλησιαστικής περιουσίας βρέθηκαν στο «μενού» του δείπνου Ιερώνυμου – Κυριάκου Μητσοτάκη στο roof garden της πρωθυπουργικής κατοικίας στον Λυκαβηττό, το οποίο χαρακτηρίστηκε επίσημα και από τις δύο πλευρές ως «ιδιωτική συνάντηση».
Πρόκειται για την τέταρτη συνάντηση και συνεργασία τoυς τον τελευταίο ενάμιση χρόνο, ενώ το περασμένο καλοκαίρι πάλι ο Πρωθυπουργός είχε φιλοξενήσει τον Αρχιεπίσκοπο στην πρωθυπουργική κατοικία, στη σκιά τότε των εξελίξεων γύρω από τη Μονή Σινά.
Το δείπνο έγινε χωρίς την παρουσία συνεργατών, προκειμένου να συζητηθούν πιο ουσιαστικά και σε εμπιστευτικό κλίμα κρίσιμα ζητήματα που αφορούν τους δύο θεσμούς. Τα διαμειφθέντα στο νέο δείπνο έχουν μεγαλύτερο ειδικό βάρος, καθώς η χώρα βρίσκεται σε μια μακρά προεκλογική περίοδο και είναι βέβαιο ότι και οι δύο πλευρές θα επιθυμούσαν να μην υπάρξουν περιπτώσεις εμπλοκής των εκκλησιαστικών ζητημάτων στην περιρρέουσα ατμόσφαιρα.
Παρούσα στη διάρκεια του δείπνου ήταν μόνον η σύζυγος του Πρωθυπουργού, ενώ δεν υπήρξε προαναγγελία από καμία πλευρά. Ετσι και φέτος, όπως ακριβώς είχε συμβεί και πέρυσι, ο προκαθήμενος της Εκκλησίας της Ελλάδος πέρασε μόνος του το κατώφλι της πρωθυπουργικής οικίας, χωρίς συνοδεία, σύμφωνα με πληροφορίες. Αντίστοιχα και χωρίς την παρουσία συνεργατών είναι και τα γεύματα που παραθέτει προς τον Πρωθυπουργό ο Αρχιεπίσκοπος στον δεύτερο όροφο του Μεγάρου της οδού Αγίας Φιλοθέης στην Πλάκα, όπου είναι η δική του έδρα. Σε ένα από αυτά εκτιμάται ότι είχε συμφωνηθεί και η αύξηση στη μισθοδοσία των ιεραρχών που ανακοινώθηκε προ μηνός.
Εκκλησιαστικά φιλέτα
Σύμφωνα με πηγές της Μονής Πετράκη, ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών επανάφερε το ζήτημα της αξιοποίησης της ακίνητης δεσμευμένης ή καταπατημένης εκκλησιαστικής περιουσίας, η οποία σε πολλές περιπτώσεις, όπως στην εμβληματική Φασκομηλιά Βουλιαγμένης, είναι περιπεπλεγμένη νομικά και δικαστικά λόγω του αυξημένου αγοραστικού ενδιαφέροντος για την περιοχή εδώ και δεκαετίες, αλλά και λόγω του ιδιαίτερου ενδιαφέροντος του «επιχώριου» Δήμου Βάρης- Βούλας- Βουλιαγμένης.
Γενικά πάντως και σε πολλές άλλες περιπτώσεις ακινήτων γης τόσο στην περιοχή της Βουλιαγμένης αλλά και σε άλλες επαρχιακές μητροπόλεις, η Εκκλησία είναι αντιμέτωπη και με διαχειριστικές δυσκολίες, αφού το επενδυτικό ενδιαφέρον συνοδεύεται πολλές φορές με παράλληλες δεσμευτικές απαιτήσεις (καθεστώς ιδιοκτησίας, διεκδικήσεις, κεφαλαιακές εγγυήσεις κ.ά.), στις οποίες η Εκκλησία «απαντά» με τους δικούς της χρόνους και κυρίως με τα δικά της «μέσα».
Εκείνο όμως που «καίει» τον Αρχιεπίσκοπο και επικεντρώνεται το ενδιαφέρον του είναι η απεμπλοκή κάποιων ακινήτων είτε στην Αθήνα είτε σε άλλους νομούς και μητροπόλεις, προκειμένου να προχωρήσει με ταχύτερους ρυθμούς το έργο της παροχής φοιτητικής στέγης ή στέγης σε οικονομικά ασθενέστερους σε μια εποχή που τα ενοίκια έχουν εκτοξευθεί. «Για τον Ιερώνυμο, το στεγαστικό των φοιτητών, από τους οποίους περιμένει τόσα η πατρίδα, είναι κεφαλαιώδες ζήτημα», τόνισε στα «ΝΕΑ» εκκλησιαστική πηγή.
Επισημαίνεται, ωστόσο, ότι ήδη έχουν καταγραφεί δύο αποτυχημένες προσπάθειες του Αρχιεπισκόπου να ξεμπλοκάρει υποθέσεις που βάλτωσαν για δεκαετίες. Η μία ήταν η περίπτωση της αξιοποίησης έκτασης στο Σχιστό με τη δημιουργία ενός μεγάλου πρότζεκτ κατοικιών για πολίτες με ανεπαρκή οικονομικά μέσα και το οποίο θα λειτουργούσε σαν ένα «εκκλησιαστικό Ελληνικό» και η δεύτερη με τη δημιουργία μιας ψηφιακής τράπεζας, η οποία περισσότερο θα λειτουργούσε σαν ένας σύγχρονος χρηματοδοτικός θεσμός στην υπηρεσία κοινωφελών σκοπών, παρά σαν καταθετικό ίδρυμα.
Φέτος, βέβαια, παρά τη διάχυτη ανησυχία λόγω των δυσμενών εξελίξεων στην Ανατολική Μεσόγειο, ο Αρχιεπίσκοπος είχε πολλούς λόγους να είναι ευχαριστημένος αφού η κυβέρνηση προχώρησε στη δημιουργία νέων θέσεων ιερωμένων στα Παλαίφατα Πατριαρχεία (παλαιό και πάγιο αίτημα), ενισχύθηκαν οι συνεργασίες σε τομείς πρόνοιας που αφορούν άτομα της τρίτης ηλικίας ή σίτιση απόρων, ενώ εξίσωσε και το επίπεδο μισθοδοσίας των ιεραρχών με αυτό του γενικού γραμματέα υπουργείου.
