Ραγίζουν καρδιές οι στίχοι του Κρητικού μαντιναδολόγου Αντώνη Κουκλινού, ο οποίος με ένα συγκλονιστικό μοιρολόι αποχαιρετά τη 12χρονη Αγλαΐα που έχασε τη ζωή της στο τραγικό τροχαίο της Μεσαράς
Βαθιά θλίψη έχει προκαλέσει στην κοινωνία της Κρήτης ο θάνατος της 12χρονης Αγλαΐας σε τροχαίο δυστύχημα στη Μεσαρά, με το τραγικό γεγονός να συγκλονίζει το νησί και να προκαλεί κύμα συμπαράστασης προς την οικογένειά της.
Μέσα σε αυτό το κλίμα οδύνης, ο γνωστός Κρητικός μαντιναδολόγος και μουσικός Αντώνης Κουκλινός αποτύπωσε τον πόνο και τη θλίψη σε ένα συγκλονιστικό μοιρολόι, αφιερωμένο στη μικρή Αγλαΐα. Με λόγο βαθιά συναισθηματικό και εικόνες που αντλούν από την καθημερινότητα και την παράδοση της Κρήτης, οι στίχοι επιχειρούν να εκφράσουν τον ανείπωτο πόνο μιας μητέρας για την απώλεια του παιδιού της.
Όπως αναφέρει:
Το μοιρολόι τση Μάνας…
Κεφάτο και χαρούμενο, εξύπνησες παιδί μου,
κι είπχιες το γαλατάκι σου, όμορφο γιασεμί μου.
Ντύθηκες και χτενίστηκες, όμορφη Θυγατέρα,
να μην αργήσεις στο σχολειό, δε ν’ ήθελες μνιά μέρα.
Έφευγες και χαρούμενο, αποχαιρέτηξά σε,
να πας παιδί μου στο καλό και διαβασμένο νά σαι.
Και κλούθας του Πατέρα σου, παιδί μου να σ’ αφήσει,
όξω απ’ τη πόρτα του σχολειού κι απόκιας να γυρίσει.
Όφου Ντουμάνι και καημός και που να το κατέχω,
ο Χάρος πως περίμενε, μπροστά σου εγώ να τρέχω.
Να μη σ’ αφήσω Κόρη μου, κοντά ντου να σιμώσεις,
να πεταχτώ στη θέση σου, παιδί μου να γλυτώσεις,
Μη φεύγεις Αγλαΐα μου, κοντώ δε ν’ αφοράσαι..?,
δε σκέφτεσαι τη Μάνα σου και δε ντηνε λυπάσαι..?.
Είσαι παιδί μου ανήλικο, μη μου κακοποδώσεις,
πως θα πηγαίνεις στο Σχολιό και πως θα μεγαλώσεις.
Πχιός θα σου βάλει νυφικό, να έχεις την ευκή μου,
στη ν’ Εκκλησία πως θα πας, στο γάμο σου παιδί μου.
Μα πε μου τα κοπέλια σου, πχιός θα στα μεγαλώσει,
στη βάφτισή ντος πχιός θα ‘ρθει, Ονόματα να δώσει.
Πχοί θά νε οι κουμπάροι σου και πχοί Πρωτοσυντέκνοι,
πως θα σπουδάξουνε κι αυτά, να μάθουνε μνιά τέχνη.
Που είσαι Αγλαϊα μου, κοντά σου για να τρέξω,
απού ‘ρχεται Πρωτομαγιά, στεφάνι να σου πλέξω.
Να πας με τα χεράκια σου, λουλούδια να μου κόψεις,
και Μαργαρίτες μπόλικες, να βρείς να μου μαζώξεις.
Να κάμω το στεφάνι σου, να βάλεις στο λαιμό σου,
αντί τα νεκροστέφανα, πού βαλα στο φευγιό σου.https://www.neakriti.gr/
