Καμιά φορά τέτοιες ήττες σε οδηγούν από μόνες τους σε restart. Δυστυχώς, όμως, είναι τέτοια η εικόνα της ομάδας, που ούτε σε restart δεν μπορείς να ελπίζεις…
Τα αναθέματα και οι αφορισμοί τέτοιες ώρες είναι πολύ εύκολα, ειδικά όταν σου έχει δώσει αυτό το δικαίωμα το οικτρό θέαμα που παρακολούθησες λίγες ώρες νωρίτερα.
Σχεδόν 100 λεπτά ήταν η διάρκεια του αγώνα με την Μακάμπι μαζί με τις καθυστερήσεις και ο Ολυμπιακός έκανε… μισή φάση. Καμινάδα στην καμινάδα και βοήθα Παναγιά μπας και κερδίσουμε κανένα στημένο.
Μέχρι και ο Βατσλίκ (σ.σ. ο οποίος παρεμπιπτόντως έχει σοβαρή ευθύνη τουλάχιστον σε δυο γκολ) στις γιόμες το έριξε από ένα σημείο και μετά, βλέποντας ότι η ομάδα αδυνατεί να βάλει κάτω την μπάλα…
Και να ‘ταν μόνο ο Βατσλίκ… ο Ρέαμπτσιουκ, τον οποίο τον έχω εκθειάσει πολλές φορές στο παρελθόν, έπαιζε λες και αντίπαλος ήταν η Μπαρτσελόνα του Μέσι!
Ο Μπουχαλάκης, ο Καμαρά, ο Σισέ, ο Μανωλάς, ο Μασούρας, ο Ζιγκερνάγκελ (πιο soft από τον Δανό που είδαμε με την Μακάμπι πεθαίνεις…), ο ένας χειρότερος από τον άλλον ήταν. Αν εξαιρέσεις τον Βρσάλικο, συν τους Κανέ και Τικίνιο που αν μη τι άλλο το πάλεψαν, όλοι οι άλλοι ήταν πολύ κατώτεροι των περιστάσεων…
Και όταν μια ομάδα παρουσιάζει τέτοια εικόνα, τη μεγαλύτερη ευθύνη την έχει ο προπονητής φυσικά. Από τα μέσα της περασμένης σεζόν φωνάζαμε κάποιοι για το πρόβλημα στη δημιουργία και για το γεγονός ότι ο Ολυμπιακός «διαβάζεται» εύκολα από τους αντιπάλους του, αλλά τέτοια εικόνα ούτε οι χειρότεροι επικριτές του Μαρτίνς δεν πρέπει να περίμεναν…
Διαβάστε επίσης: Ολυμπιακός: Τα «χαμένα» 40 εκατομμύρια και αυτά που κυνηγάει τώρα στο Europa League
