Ασκήσεις επαναστατικής γυμναστικής…
Είναι φανερό ότι η δημοσιότητα που πήραν τα τελευταία γεγονότα, τα οποία ανέδειξαν την υποστελέχωση του Νοσοκομείου Ρεθύμνου και αποτέλεσαν αντίδραση στην προσπάθεια καταστολής της ανάδειξής της από τους γιατρούς, προκαλεί έντονη ανησυχία. Και αυτό συμβαίνει με κάθε επαναστατική πράξη με απήχηση.
Το να πολιτικοποιήσουμε (ή πιο σωστά να κομματικοποιήσουμε) τις αντιδράσεις των γιατρών είναι ένας καλός και εύκολος τρόπος για άλλη μια φορά να διαψεύσουμε τα προβλήματα της Υγείας. Παρατίθενται μερικά νούμερα, δείχνουμε ποια είναι η καλύτερη μεταξύ των ανεπαρκών κυβερνήσεων των τελευταίων 10-15 χρόνων και τελειώσαμε. Δεν υπάρχει πρόβλημα.
Προσωπικά λοιπόν δε θα με βρείτε σε καμία συγκέντρωση πανηγυρισμών για επιτυχίες στην Υγεία καμιάς Κυβέρνησης. Γιατί ούτε η προηγούμενη, ούτε η προ-προηγούμενη, ούτε και η νυν έχουν ασχοληθεί σοβαρά ποτέ κι επενδύοντας στην Υγεία όσα της αναλογούν ως αγαθό της κοινωνίας. Γιατί ποτέ ο άνθρωπος (ασθενής και γιατρός) και το όφελός του δεν ήταν ο σκοπός.
Είναι πολύ καλή η προσπάθεια να “καίμε” όποια επαναστατική δράση και να ειρωνευόμαστε τον αγώνα γιατρών και πολιτών για το δικαίωμα στην Υγεία.
Σας πληροφορώ λοιπόν ότι δεν ανήκω σε καμία “παράταξη”, κυβέρνηση, αντιπολίτευση ή ότι άλλο. Ονειρεύομαι όπως και οι συνάδελφοί μου να υπηρετήσω με τη δουλειά μου τον κόσμο απρόσκοπτα με τις καλύτερες συνθήκες, δίκαια και με ασφάλεια για τους ασθενείς.
Το ίδιο πιστεύουν και οι 15 που παραιτήθηκαν, οι 33 που υπέγραψαν το κείμενο διαμαρτυρίας, οι ειδικευόμενοι του Νοσοκομείου που στηρίζουν και οι δύο χιλιάδες πολίτες που υπέγραψαν για τα αιτήματά μας και οι εκατοντάδες γιατροί των Νοσοκομείων της χώρας που φωνάζουν καιρό τώρα τα γιγαντωμένα προβλήματα της υγείας εν μέσω πανδημίας.
Είναι άραγε όλοι αυτοί οι γιατροί που φωνάζουν καθημερινά το ίδιο πράγμα σε όλους τους τόνους αντιπολίτευση κι υπηρετούν όλοι σκοπιμότητες;
Οι παραιτήσεις είναι αντίδραση που ξεκίνησε από το Νοσοκομείο που προέρχεται ο πρώην υπουργός Υγείας. Ισχύει. Μπορεί όμως να ακολουθήσουν κι άλλες. Αλλού.
Δεν ξέρω αν όλα αυτά θα παραμείνουν επαναστατικές ασκήσεις. Υπάρχει όμως και ο κόσμος που δεν ανήκει πουθενά και απλώς αγωνίζεται για μια καλύτερη Υγεία, για μια πιο ανθρώπινη κοινωνία.
Δεν επιτρέπω την απόδοση πολιτικών ή όποιων άλλων κινήτρων συλλήβδην σε ανθρώπους που πράττουν απλά κατά συνείδηση.
Μία εκ των “παραιτημένων” γιατρών
