Υπάρχουν στιγμές που τα λόγια μοιάζουν φτωχά μπροστά σε μια τόσο μεγάλη τραγωδία.
Δύο άνθρωποι που βρέθηκαν στην πρώτη γραμμή της μάχης με τις φλόγες στη Νέα Κρύα Βρύση Ρεθύμνου δεν γύρισαν ποτέ στα σπίτια τους. Έδωσαν ό,τι πολυτιμότερο είχαν, τη ζωή τους, προσπαθώντας να προστατεύσουν τους συνανθρώπους μας, τις περιουσίες τους και τον τόπο μας.
Η σκέψη μου είναι κοντά στις οικογένειές τους, στους ανθρώπους που τους αγάπησαν και στους συναδέλφους τους που σήμερα θρηνούν την απώλειά τους. Καμία λέξη δεν μπορεί να απαλύνει τον πόνο τους, όμως τους εκφράζω από καρδιάς τα πιο ειλικρινή μου συλλυπητήρια.
Ας είναι αιώνια η μνήμη τους.
