Το «Μητρώο 11» προβλέπει αποζημίωση τουλάχιστον 10.000 ευρώ για ανεπιθύμητες κλήσεις.
Σε πονοκέφαλο εξελίσσονται καθημερινά για χιλιάδες συνδρομητές κινητών ή σταθερών τηλεφώνων οι ανεπιθύμητες κλήσεις.
Ακόμα και τις πιο ακατάλληλες ώρες, βομβαρδίζονται από τηλεφωνήματα εταιρειών που προτείνουν φορτικά την αλλαγή παρόχου ηλεκτρικού ρεύματος, τηλεφωνίας και φυσικού αερίου ή πιέζουν για την αγορά διαφόρων προϊόντων.
Οι ανεπιθύμητες κλήσεις
Οι ανεπιθύμητες τηλεφωνικές κλήσεις και η ελάχιστη αποζημίωση των 10.000 ευρώ επανέρχονται στο προσκήνιο, μετά την πρόσφατη απόφαση του Αρείου Πάγου που έκρινε συνταγματική τη σχετική διάταξη.
Στο επίκεντρο βρίσκεται το λεγόμενο «Μητρώο 11», που θεσπίστηκε με το άρθρο 11 του νόμου 3471/2006 και αφορά τα δικαιώματα των συνδρομητών απέναντι σε διαφημιστικές κλήσεις.
Το «Μητρώο 11» αποτελεί κατάλογο που υποχρεούται να τηρεί κάθε πάροχος υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών. Σε αυτό καταχωρούνται οι συνδρομητές που έχουν δηλώσει ότι δεν επιθυμούν να δέχονται τηλεφωνικές κλήσεις για προώθηση προϊόντων ή υπηρεσιών και για κάθε είδους διαφημιστικούς σκοπούς.
Η εγγραφή στο μητρώο μπορεί να γίνει ηλεκτρονικά, μέσω τηλεφωνικής εξυπηρέτησης ή με αίτηση σε κατάστημα του παρόχου. Οι οδηγίες για τη διαδικασία δημοσιεύονται στις ιστοσελίδες των εταιρειών τηλεπικοινωνιών.
Ωστόσο, η ένταξη στο μητρώο δεν καλύπτει περιπτώσεις εταιρειών ή call centers που δραστηριοποιούνται ή εμφανίζονται να δραστηριοποιούνται στο εξωτερικό.
Τα δικαιώματα των συνδρομητών
Αν ένας συνδρομητής που έχει δηλωθεί στο «Μητρώο 11» συνεχίσει να δέχεται ανεπιθύμητες τηλεφωνικές κλήσεις, δικαιούται πλήρη αποζημίωση και χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης. Σύμφωνα με τον νόμο, το ελάχιστο ποσό αυτής της αποζημίωσης ανέρχεται σε 10.000 ευρώ.
Το πλαίσιο καθορίζεται από το άρθρο 11 του νόμου 3471/2006, το οποίο ρυθμίζει τις μη ζητηθείσες επικοινωνίες, καθώς και από το άρθρο 14 του ίδιου νόμου, που προβλέπει την αποζημίωση για περιουσιακή ή ηθική βλάβη.
Η νομολογία και οι αντιδράσεις για τις ανεπιθύμητες κλήσεις
Η πρόβλεψη της ελάχιστης αποζημίωσης των 10.000 ευρώ έχει προκαλέσει αντιδράσεις στη νομική κοινότητα. Ορισμένες δικαστικές αποφάσεις είχαν κρίνει ότι το ποσό αυτό παραβιάζει την αρχή της αναλογικότητας, θεωρώντας το υπερβολικό σε σχέση με την έκταση της προσβολής.
Άλλες αποφάσεις, όμως, υποστήριξαν ότι ο νομοθέτης έλαβε υπόψη τη σημασία της προστασίας των προσωπικών δεδομένων και θέσπισε το όριο των 10.000 ευρώ για να λειτουργεί αποτρεπτικά έναντι των παραβατών.
Η απόφαση του Αρείου Πάγου 564/2024
Η πρόσφατη απόφαση 564/2024 του Αρείου Πάγου τάσσεται υπέρ της δεύτερης άποψης. Το ανώτατο δικαστήριο έκρινε ότι η διάταξη είναι σύμφωνη με το Σύνταγμα και ότι η ελάχιστη αποζημίωση διασφαλίζει την προστασία των πολιτών απέναντι σε επεμβάσεις στην ιδιωτικότητά τους.
Σύμφωνα με την απόφαση, ο νομοθέτης επέλεξε το ποσό των 10.000 ευρώ ώστε η χρηματική ικανοποίηση να έχει και αποτρεπτικό χαρακτήρα, ιδίως έναντι ισχυρών επιχειρηματικών οργανισμών που προωθούν προϊόντα μέσω αζήτητων κλήσεων.
Μετά την απόφαση του Αρείου Πάγου και σύμφωνα με τη διαμορφούμενη νομολογιακή τάση, το ελάχιστο όριο αποζημίωσης των 10.000 ευρώ θεωρείται πλέον σύμφωνο με το Σύνταγμα και την αρχή της αναλογικότητας. Αντίστοιχα συμπεράσματα προκύπτουν και από πρόσφατες αποφάσεις, όπως εκείνη του Εφετείου Αθηνών (573/2025).
Η εξέλιξη αυτή ενισχύει τη θέση των πολιτών απέναντι στις ανεπιθύμητες διαφημιστικές κλήσεις και ενδυναμώνει το δικαίωμα στην προστασία των προσωπικών δεδομένων, όπως κατοχυρώνεται από το άρθρο 9Α του Συντάγματος.
