Η δημιουργία του Μουσείου Θαλάσσιου Πλούτου και Αλιευτικής Παράδοσης, ευρύτερα γνωστού ως Μουσείου Αλιείας, στο Κολυμπάρι, αποτέλεσε μία σημαντική πρωτοβουλία, η οποία, με το πέρασμα του χρόνου, κατέστη, δυστυχώς, ένα κλασικό παράδειγμα γραφειοκρατίας και διαχρονικά λανθασμένων χειρισμών, που το οδήγησαν σε παρακμή και πλήρη ανυποληψία.
Σχεδόν είκοσι χρόνια από την ολοκλήρωση κατασκευής του κτηρίου (2001) με χρηματοδότηση από το Επιχειρησιακό Πρόγραμμα Pesca του Υπουργείου Γεωργίας και δεκαπέντε χρόνια (2005) από την έναρξη της λειτουργίας του, το Μουσείο Αλιείας είναι ουσιαστικά εδώ και αρκετά χρόνια ένα «κουφάρι», όπου κατά καιρούς έχουν σημειωθεί βανδαλισμοί, καθώς και διάρρηξη!
Ως γνωστόν, η διαχείριση του Μουσείου Αλιείας ανήκει στην ΑΛΜΑ Α.Ε., στην οποία συμμετείχε με ποσοστό 28% ο πρώην «Καποδιστριακός» Δήμος Κολυμπαρίου, ενώ από το 2011 οι μετοχές αυτές ανήκουν στον «Καλλικρατικό» Δήμο Πλατανιά, από τον οποίο θα περίμενε κανείς, όλα αυτά τα χρόνια, να έχει προβεί στις απαιτούμενες ενέργειες για να ξεπεραστούν αποτελεσματικά και οριστικά όλα τα γραφειοκρατικά εμπόδια και τα όποια άλλα προβλήματα, προκειμένου ο χώρος αυτός να επαναλειτουργήσει, προς όφελος του Δήμου και των κατοίκων της ευρύτερης περιοχής.
Το συγκεκριμένο θέμα έχει συζητηθεί, κατά καιρούς, στο Δημοτικό Συμβούλιο Πλατανιά. Ωστόσο, οι όποιες συζητήσεις έχουν γίνει και οι όποιες αποφάσεις έχουν ληφθεί, δεν έχουν οδηγήσει μέχρι και σήμερα στην επίλυση του προβλήματος, για το οποίο έχουν υπάρξει αρκετά δημοσιεύματα τα προηγούμενα χρόνια, που αποτυπώνουν την απογοητευτική πραγματικότητα.
Με βάση όλα τα παραπάνω, ερωτάται ο κ. Δήμαρχος Πλατανιά:
1. Ποια είναι τα δεδομένα που ισχύουν σήμερα, αναφορικά με το Μουσείο Αλιείας στο Κολυμπάρι;
2. Ποιες είναι οι ενέργειες, στις οποίες σκοπεύει να προχωρήσει ο Δήμος Πλατανιά, ως ο μεγαλύτερος μέτοχος στην ΑΛΜΑ Α.Ε., με στόχο την επαναλειτουργία, το ταχύτερο δυνατόν, του Μουσείου Αλιείας;
Οι ερωτώντες δημοτικοί σύμβουλοι της «Λαϊκής Συσπείρωσης Πλατανιά»
Δημήτρης Ανθούσης
Αλεξία Κουμάκη
Στέλιος Μαριανάκης
